wymawiać

незак.

1. вымаўляць;

2. дакараць, папікаць;

3. komu co адмаўляць каму ў чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ábsprechen* vt

1) адмаўля́ць, аспрэ́чваць

2) (mit j-m) дамо́віцца (з кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

refuse​2 [rɪˈfju:z] v.

1. адмаўля́ць, адхіля́ць;

I am sure if you ask her to help you, she won’t refuse. Я ўпэўнены, што яна не адмовіць, калі вы звернецеся да яе па дапамогу.

2. адмаўля́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

przeczyć

przecz|yć

незак.

1. супярэчыць, пярэчыць;

fakty temu ~ą — факты гэтаму пярэчаць;

2. адмаўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

áufsagen vt

1) гавары́ць (напамяць)

2) (j-m) адмаўля́ць (каму-н. у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дыбкі́,

У выразе: на дыбкі — а) на заднія ногі (стаць, падняцца і пад.). Конь, пужаючыся незразумелай яму мітусні і музыкі, шарахаўся ў натоўп, станавіўся на дыбкі. Васілевіч. Здаравенны дварняк, бразгаючы ланцугом, падняўся на дыбкі, злосна забрахаў. Хомчанка; б) прама ўверх, дыбам. Зямля скаланулася. Гэта Таня ўзарвала шнурам міну. Паравоз стаў на дыбкі і паляцеў пад адхон. Новікаў; в) перан. рэзка запратэставаць, выказаць нязгоду. [Каб] Сяргей перапрасіў, дык усё і абышлося б, але той стаў на дыбкі і пачаў адмаўляць сваю віну. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

léugnen vt адмаўля́ць (што-н.), пярэ́чыць (чаму-н.); аспрэ́чваць (што-н.), не прызнава́ць (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

я́ры, ‑ая, ‑ае.

1. Азлоблены, гнеўны, раз’юшаны. Яшчэ і папы тады, ярыя такія, старарэжымныя, былі, і а імі трэба было вытрымаць добрую сутычку. Ермаловіч.

2. Празмерны ў сваім праяўленні; вельмі моцны. Ты толькі ў заўтрашняе глянь! Узнятая напорам ярым, увесь свет калгасная ралля да іншых дзён вядзе, таварыш! Дудар. У гневе ярай бітвы Я перамог амаль. Караткевіч.

3. Поўнасцю адданы чаму‑н. (якой‑н. справе, занятку і пад.). Яры рэакцыянер. Яры манархіст. □ Права народнай гаворкі на ўжыванне ў царкве не маглі адмаўляць самыя ярыя паборнікі царкоўнаславяншчыны і старыны. Шакун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмаўля́цца (ад чаго) сов.

1. отка́зываться; отрека́ться; (уступать — ещё) поступа́ться (чем);

2. (от родных, знакомых и т.п.) отка́зываться, отрека́ться;

3. (от слов, обещаний) отка́зываться, отрека́ться, отпира́ться;

1-3 см. адмо́віцца;

4. страд. отрица́ться; см. адмаўля́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ábweisen* vt

1) адхіля́ць; адмаўля́ць; адсыла́ць;

er wúrde abgewíesen яму́ далі́ адка́з, яго́ не прынялі́

2) адбіва́ць (наступ)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)