загіба́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. загібаць — загнуць і стан паводле знач. дзеясл. загібацца — загнуцца. Загібанне дроту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загіна́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. загінаць — загнуць і стан паводле знач. дзеясл. загінацца — загнуцца. Загінанне цвікоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
замару́джанне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. замарудзіць і стан паводле знач. дзеясл. замарудзіцца. Замаруджанне тэмпаў. Замаруджанне руху.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запаво́ленне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. запаволіць і стан паводле знач. дзеясл. запаволіцца. Запаволенне руху. Запаволенне пульса.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бляя́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. бляяць. // Гукі, падобныя на крык авечкі, якія ўтвараюцца пры палёце бакасоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мадэліро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак, ж.
Спец. Дзеянне паводле дзеясл. мадэліраваць (у 2, 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
завя́льванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. завяльваць — завяліць і стан паводле знач. дзеясл. завяльвацца — заваліцца. Завяльванне рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недада́ча, ‑ы, ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. недадаць.
2. Частка чаго‑н., якой нехапае да поўнай выдачы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пагру́зка, ‑і, ДМ ‑зцы; Р мн. ‑зак; ж.
Дзеянне паводле дзеясл. пагрузіць (у 1 знач.) і пагрузіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падчы́стка, ‑і, ДМ ‑стцы, ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падчысціць.
2. Разм. Падчышчанае месца ў тэксце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)