хоць плач! man könnte wéinen! es ist zum Héulen!;
пла́калі мае гро́шыразм. mein Geld ging flöten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
манда́тм.
1. Mandát n -(e)s, -e, Vóllmacht f -, -en;
дэпута́цкі манда́тÁbgeordnetenmandat n;
2.гіст.:
краі́на, яка́я ма́е манда́т (на кіраванне якой-н тэрыторыяй) Mandatárstaat m -(e)s, -en;
атрыма́ць манда́т на кірава́ннечым-н. das Mandát über etw. (A) bekómmen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
радыка́льны
(с.-лац. radicalis = карэнны, ад лац. radix = корань)
1) які мае адносіны да радыкалізму 1 (напр. р-ая партыя, р-ыя перакананні);
2) перан. рашучы, карэнны (напр. р-ыя меры).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
сацыя́льны
(лац. socialis = грамадскі)
грамадскі, які мае дачыненне да грамадскага ладу, да жыцця людзей і іх адносін у грамадстве, вынікае з умоў грамадскага жыцця (напр. с-ае становішча, с-ыя пераўтварэнні).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
сіндро́м
(гр. syndromos = які разам бяжыць)
1) комплекс сімптомаў, характэрных для якога-н. захворвання;
2) перан. сукупнасць прымет якой-н. грамадскай з’явы, падзеі, што мае звычайна негатыўныя вынікі (напр. чарнобыльскі с.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
fortune
[ˈfɔrtʃən]
n.
1) бага́цьце n.
2) до́ля f.; лёс -у m.; то́е, што ма́е ста́цца
to tell someone’s fortune — наваражы́ць каму́
3) шча́сьце n.; уда́ча, фарту́на f.; бага́цьце n., дабрабы́т -у m., даста́так -ку m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
азяры́на
1. Старое рэчышча з вадой (Мсцісл.Бяльк., Нясв.). Тое ж вазяры́на (Слаўг.).
2. Шырокае і глыбокае месца на рацэ (Докш.).
3. Лагчына; глыбокая яма, якая зарасла травой (Стаўбц.).
4. Астатак старога рэчышча, якое яшчэ мае сцёк вады ў раку (Рэч.).
□ ур. Ліцві́нава азярына каля в. Заспа Рэч.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
антыкліно́рый
(н.-лац. anticlinorium, ад гр. anti = супраць + klino = выгінаю + oros = гара)
буйны і складаны выгін складкаватых тоўшчаў горных парод, які ў цэлым мае антыклінальную форму.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)