за ним упро́чилась репута́ция прекра́сного докла́дчика за ім замацава́лася рэпута́цыя до́брага дакла́дчыка;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АБВІНАВА́ЧАНЫ,
асоба, прыцягнутая да крымін. адказнасці ва ўстаноўленым законам парадку. Умовай прыцягнення асобы ў якасці абвінавачанага з’яўляецца наяўнасць дастатковых доказаў пра ўчыненне ёю злачынства. Прававое становішча абвінавачанага (працэсуальныя гарантыі, права на абарону і інш.) вызначаецца законам. Абвінавачаны, аддадзены пад суд, наз.падсудным.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аса́дны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да асады 1 (у 1 знач.), звязаны з асадай. Асаднае становішча. Асадны рэжым.// Прызначаны для асады. Асадная артылерыя. Асадныя вежы.
•••
Асадныя сялянегл. селянін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
impasse
[ˈɪmpæs]
n.
1) тупі́к -а́m.; безвыхо́днае стано́вішча
2) тупі́к -а́m. (ву́ліцы, даро́гі)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ticklish
[ˈtɪkəlɪʃ]
adj.
1) казытлі́вы
2) Figur. даліка́тны
a ticklish situation — даліка́тнае стано́вішча
3) крыўдлі́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Вісокасць ’вышыня, узвышэнне’ (Нас.). Укр.високість ’тс’, рус.уст.высокость ’вышэйшае становішча’; ’вышыня’, ст.-рус.високость ’дадатковы дзень высакоснага года, высакосны год’ (з XII ст.), польск.wysokość ’вышыня’ і г. д. Да вісокі (гл.). Магчыма, суф. ‑асць у вісокасць (пры наяўнасці агульнабеларускай лексемы вышыня) з’яўляецца ўплывам польск. мовы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
паляпша́цца sich (ver)béssern, bésser wérden;
стано́вішча пале́пшылася die Láge hat sich gebéssert; die Láge síeht bésser aus
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
безвыхо́дны
1.áusweglos, áussichtslos;
2. (безнадзейны) hóffnungslos;
3. (адчайны) verzwéifelt;
тра́піць у безвыхо́днае стано́вішча in die Klémme geráten*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дыятрапі́зм
(ад дыя- + трапізм)
выгінанне органаў раслін, пры якім яны імкнуцца заняць становішча, перпендыкулярнае напрамку дзеяння раздражняльніка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
астракарэ́кцыя
(ад астра + карэкцыя)
выпраўленне вуглавога становішча касмічнага лятальнага апарата ў адпаведнасці з арыентаванымі на зоркі прыборамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)