Птушка сямейства дзятлаў, якая пры спуджванні ўтварае арыгінальныя рухі шыяй і шыпіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
казуа́р, ‑а, м.
Буйная чорная птушка з дужымі трохпальцымі нагамі, якая водзіцца ў Паўночнай Аўстраліі, на Новай Гвінеі і прылеглых астравах.
[Фр. casoar з малайск.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перцае́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Птушка атрада дзятлападобных, якая мае яскравую афарбоўку і вельмі доўгую дзюбу з зазубрынамі па краях; тукан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
і́валгаж.заал. (птушка) Piról m -s, -e, Góldamsel f -, -n, Kírschvogel m -s, -vögel
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
rajski
райскі;
rajski ogród — райскі сад; Эдэм;
rajski ptak — райская птушка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Блакі́тніца ’птушка Parus coeruleus’ (БРС). Мабыць, калька з рус.лазо́ревка ’птушка блакітніца’ (з роду сініц), якое звязана з рус.лазу́рь, лазо́ревый ’блакітны’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кра́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
Вадзяная птушка сямейства чаек з доўгімі вузкімі крыламі, вілападобным хвастом і прамой дзюбай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інды́к, ‑а, м.
Вялікая свойская птушка сямейства фазанавых, якую разводзяць для атрымання мяса; самец гэтай птушкі.
•••
Змяняць быка на індыкагл. змяняць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ло́ры, нескл., м.
1. Маленькая паўмалпа сямейства лорыевых, якая водзіцца ў Паўднёва-Усходняй Азіі.
2.Птушка атрада папугаяў з яркім стракатым апярэннем.
[Англ. lory ад малайск.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арэ́хаўка, ‑і, ДМ ‑хаўцы; Рмн. ‑хавак; ж.
Лясная пеўчая птушка сямейства вераб’іных, якая харчуецца насеннем хвойных дрэў, пераважна кедра; кедраўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)