невядо́масць ж.
1. (адсутнасць звестак) Úngewissheit f -;
2. (непапулярнасць) Únbekanntheit f -;
жыць у невядо́масці zurückgezógen lében
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сусе́дства н. Náchbarschaft f -;
які́ знахо́дзіцца ў сусе́дстве nächstliegend;
жыць па сусе́дстве in der Náchbarschaft [in der Nähe] wóhnen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
галаднава́та прысл. húngernd, arm, ärmlich;
жыць галаднава́та húngern vi, am Húngertuch(e) nágen, ein Húngerdasein frísten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
горб м. Buckel m -s, -, Höcker m -s, -;
◊
жыць сваі́м гарбо́м von éigener Hände Árbeit lében
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прыпява́ючы:
◊
жыць прыпява́ючы разм. sórglos [sórgenfrei] leben; hérrlich und in Fréuden lében; wie Gott in Fránkreich leben
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
бедла́м, ‑у, м.
Разм. Неразбярыха, шум, вэрхал. [Максім:] — Ды плюнь ты на ўсю іхнюю гаспадарку і ўвесь іх дамашні бедлам, пачні ты жыць асобна. Машара.
[Англ. bedlam.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акале́чаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Стаць калекай. Акалечаў.. [Асядовіч] таму, што не хацеў жыць сумленна і справядліва, а падаўся на злачынную, зладзейскую сцежку. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́манежыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго.
Разм. Строга выхаваць, прывучыць да парадку, дысцыпліны; вымуштраваць. Выманежыць дзяцей. □ Антон так ужо быў выманежыў сваіх хлопцаў. Вітка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брадзя́жыць, ‑жыць; незак.
Тое, што і валачыцца, бадзяцца. [Барановіч:] — Жыве тут Мікалай Жыгунец. ..Дык ён.., як верабей пад страхою, жыў, па свеце цягаўся, брадзяжыў. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вары́цца, вару́ся, ва́рышся, ва́рыцца; незак.
1. Гатавацца кіпячэннем на агні.
Булён варыцца.
Бульба варыцца.
2. Падвяргацца апрацоўцы шляхам кіпячэння, плаўлення.
Клей варыцца.
Сталь варыцца.
◊
Варыцца ў сваім (уласным) саку — жыць або працаваць, не падтрымліваючы сувязі з іншымі, не выкарыстоўваючы іх вопыт.
|| зак. звары́цца, звару́ся, зва́рышся, зва́рыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)