айва́, ‑ы, ж.

1. Паўднёвае пладовае дрэва сямейства ружакветных.

2. Плод гэтага дрэва, падобны на яблык і грушу, цвёрды, даўкі на смак. / у знач. зб. Варэнне з айвы.

[Цюрк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фіста́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

1. Паўднёвае пладовае дрэва з перыстымі лістамі сямейства сумахавых.

2. Ядомы плод гэтага дрэва, які мае форму невялікага арэха.

[Ад фр. pistache з грэч.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цы́трус, ‑у, м.

1. Дрэва ці куст сямейства рутавых (апельсіны, лімоны, мандарыны і пад.).

2. Плод гэтага дрэва. «А дзе мы цытрусаў, скажыце, набяром?» — Задаў пытанне хтось. Корбан.

[Лац. citrus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БРУСАНЕ́ТЫЯ ПАПЯРО́ВАЯ,

гл. Папяровае дрэва.

т. 3, с. 269

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ствол,

галоўнае адраўнелае сцябло дрэва.

т. 15, с. 184

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кіпары́с, ‑а, м.

Паўднёвае хвойнае вечназялёнае дрэва сямейства кіпарысавых.

[Грэч. kyparissos.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свежассе́чаны, ‑ая, ‑ае.

Нядаўна, толькі што ссечаны. Свежассечанае дрэва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слі́віна, ‑ы, ж.

Разм. Адзінкавае дрэва, адзін плод слівы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тутаво́дства, ‑а, н.

Развядзенне тутавага дрэва як галіна шаўкаводства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чырванадрэ́ўны, ‑ая, ‑ае.

Зроблены з чырвонага дрэва. Чырванадрэўная мэбля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)