разьба́ ж., в разн. знач. резьба́;
р. па дрэ́ве — резьба́ по де́реву;
маста́цкая р. — худо́жественная резьба́;
шру́бавая р. — винтова́я резьба́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сардэ́чны
1. серде́чный;
2. перен. серде́чный, душе́вный, задуше́вный; раду́шный;
○ ~ная саро́чка — анат. серде́чная соро́чка;
◊ па прастаце́ ~най — по простоте́ душе́вной
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ука́зка ж., в разн. знач. ука́зка;
пака́зваць ~кай на ка́рце — пока́зывать ука́зкой на ка́рте;
рабі́ць па ўка́зцы — де́лать по ука́зке
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фізіяло́гія ж., в разн. знач. физиоло́гия;
ф. чалаве́ка — физиоло́гия челове́ка;
ф. раслі́н — физиоло́гия расте́ний;
ле́кцыі па ~гіі — ле́кции по физиоло́гии
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вятра́к, ветрака, м.
Ветраны млын. Па адзін і па другі бок вёскі стаялі ветракі, як страшыдлы, шырока раскінуўшы свае крылы. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўчы́ны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Тое, што і воўчы. Аб каменне спатыкаўся конь, таропка прабіраючыся па кустах, па глухіх ваўчыных сцежках. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пра́ктыкум, ‑у, м.
Від практычных заняткаў па якому‑н. вучэбнаму прадмету, пераважна ў вышэйшай навучальнай установе. Практыкум па фізіцы. Лабараторны практыкум.
[Ад грэч. praktikos — дзейны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
своеўла́дны, ‑ая, ‑ае.
Які робіць што‑н. па сваёй волі, па свайму нораву; свавольны. Своеўладны чалавек. // Уласцівы такому чалавеку. Своеўладны характар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суднавадзі́цель, ‑я, м.
Той, хто водзіць судны; спецыяліст па ваджэнню суднаў. Ніна Шмарына закончыла тэхнікум воднага транспарту па спецыяльнасці суднавадзіцеля. Кірэйчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штампо́ўшчык, ‑а, м.
1. Рабочы, спецыяліст па штампоўцы.
2. перан. Разм. Пра чалавека, які робіць што‑н. па гатовых збітых узорах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)