perk

I [pɜ:rk]

1.

v.

1) дзёрзка ўскіда́ць галаву́

2) ажыўля́цца

3) выстро́йвацца; прыбіра́цца

4) жва́ва кі́дацца напе́рад

•

- perk up

II [pɜ:rk]

v., informal

вары́ць ка́ву ў пэркаля́тары

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПАЗВАНО́ЧНІК, пазваночны слуп,

асноўная частка восевага шкілета пазваночных жывёл і чалавека. Складаецца са злучаных паміж сабой пазванкоў, з’яўляецца органам апоры і руху тулава, шыі і галавы, ахоўвае размешчаны ў пазваночным канале спінны мозг.

Зыходная форма — хорда ў ніжэйшых пазваночных; у вышэйшых пазваночных захоўваецца ў целах пазванкоў (рыбы, земнаводныя) ці ў выглядзе студзяністага ядра міжпазванковых дыскаў. П. рыб падзяляецца на тулаўны і хваставы аддзелы, П. амфібій — на шыйны, грудны і крыжавы, млекакормячых — на шыйны (6—9, часцей 7 пазванкоў), грудны (9—24, часцей 13), паяснічны (2—9), крыжавы (1—10, часцей 2—4) і хваставы (3—46). П. чалавека мае 32—34 пазванкі, якія складаюцца з цела, дуг і адросткаў, злучаных паміж сабой храсткамі, суставамі і звязкамі; падзяляецца на 5 аддзелаў: шыйны (7 пазванкоў), грудны (12), паяснічны (5), крыжавы (5, зрастаюцца), хвастцовы (3—5, зрастаюцца). У нованароджанага дзіцяці П. амаль прамы, на 1-м годзе жыцця набывае шыйны і паяснічны лардозы (выгін наперад), грудны і крыжавы кіфозы (выгін назад), скаліёзы (бакавыя выгіны), якія змякчаюць штуршкі ад хады, бегу, скачкоў. Гл. таксама Скрыўленне пазваночніка.

А.С.Леанцюк.

т. 11, с. 517

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вы́стаўлены

1. (напаказ) áusgestellt, zur Schau gestéllt;

2. (прагнаны) an die Luft gesétzt;

3. (наперад) vórwärts gestéllt; vorwärts geschóben, vórwärts gerückt (пасунуты);

4. (вылучаны кім-н.) áufgestellt, vórgeschlagen;

вы́стаўлены кандыда́там als Kandidát vórgeschlagen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скачо́к м. Sprung m -(e)s, Sprünge; Satz m -es, Sätze;

скачо́к напе́рад перан. sprúngartiger Fórtschritt;

скачо́к у вышыню́ спарт. Hóchsprung m;

скачо́к у даўжыню́ спарт. Wéitsprung m;

вялі́кімі скачка́мі in gróßen Sprüngen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

przód, ~odu

prz|ód

м. перад; пярэдняя частка;

do ~odu — наперад;

z ~odu — спераду;

na ~edzie — наперадзе; на чале

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

фо́ра

(іт. fora = наперад)

1) выгук усхвалення ў італьянскім тэатры, якім просяць выканаўцу паўтарыць нумар праграмы; тое, што і біс;

2) перавага, ільгота, якая даецца больш слабаму ўдзельніку спаборніцтваў; даць фору — пераўзысці, апярэдзіць каго-н. у чым-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

fórtschreiten* vi (s)

1) ісці́ напе́рад

2) паспяхо́ва развіва́цца, прагрэсі́раваць;

mit der Zeit ~ ісці́ ў нагу́ з ча́сам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

najeżyć

najeży|ć

зак.

1. натапырыць;

kot ~ł sierść — кот натапырыў поўсць;

2. наставіць; выставіць наперад;

~ć bagnety — выставіць штыкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

advancement

[ədˈvænsmənt]

n.

1) рух напе́рад, прасо́ўваньне n.

2) по́ступ -у m., удасканале́ньне n.

3) павышэ́ньне n.

His new position is a great advancement — Яго́нае но́вае стано́вішча — вялі́кае павышэ́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

propel

[prəˈpel]

v.t. -ll -

пуска́ць у рух, ру́хаць; гна́ць напе́рад, падганя́ць, стымулява́ць

propel a boat by oars — ру́хаць, гнаць чо́вен вёсламі

a person propelled by ambition — чалаве́к гна́ны самалю́бствам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)