ва́жнічаць разм. wíchtig tun*, sich wíchtig máchen (чым-н. mit D); groß tun* vi; sich aufs gróße Ross sétzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

затрэ́сці

1. (трасучы стаміць) dúrchschütteln vt, (dúrch)rütteln vt;

2. (трасучы засыпаць, засмеціць) voll schütten (чым-н. mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адары́ць

1. гл. beschénken vt;

2. перан. (надзяліць якімі-н якасцямі) bedénken* vt, beschénken vt (чым-н. mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абвяза́ць

1. úmbinden* vt, umwíckeln vt (чым-н. mit D); um etw. (A) bínden*;

2. (упрыгожыць вяззю) bestrícken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перабра́ць

1. (адсартаваць) áuslesen* vt, sortíeren vt;

2. (перагледзець) dúrchsehen* vt;

3. (узяць больш, чым трэба) zu viel néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прысы́паць, прысыпа́ць

1. (дадаць) dazúschütten vt, hinzústreuen vt;

2. (пасыпаць зверху) áufstreuen vt; bestréuen vt (чым-н. mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сувыме́рна прысл. (з чым-н.) ángemessen (D.), entspréchend (D.); ánteilmäßig (прапарцыянальна);

тра́ціць гро́шы сувыме́рна заро́бку séinem Éinkommen gemäß lében

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

упя́цца (уперціся) sich stémmen, sich léhnen, sich stützen (чым-н. mit D, у што-н.: an A, gégen A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́купіць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., каго-што.

1. Заплаціўшы грошы, атрымаць што‑н. аддадзенае ў заклад, купленае ў растэрміноўку. Выкупіць рэчы з ламбарда. // Вызваліць каго‑н. за выкуп. Выкупіць палонных. □ Пасядзець Віктару ў турме бацька не даў, выкупіў. Лобан.

2. перан. Загладзіць чым‑н. свой учынак. [Саўка:] — Мне сорамна пазіраць вам у вочы, але я выкуплю сваю віну перад вамі, выкуплю, чым толькі змагу. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абгарну́ць, ‑гарну, ‑горнеш, ‑горне; зак., каго-што.

1. Абсыпаць што‑н. чым‑н. поўнасцю або часткова. Абгарнуць дрэўцы зямлёю.

2. Пакрыць, ахінуць чым‑н. з усіх бакоў; укруціць у што‑н. Абгарнуць кнігу папераю. □ Цімошка прысеў, каб латвей запаліць падпалак, а Юзік абгарнуў яго халацікам, закрываючы ад ветру. Колас.

3. перан. Абвалачы з усіх бакоў. Хмары так абгарнулі неба, што стала цёмна, як у склепе. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)