rúhen vi
1) адпачыва́ць;
ich wérde nicht éher ~, bis… я не супако́юся дату́ль [да таго́ ча́су], паку́ль…;
◊
jéder ruht so, wie er sich béttet ≅ што пасе́еш, тое́ і пажне́ш
2) бы́ць у спако́і; ляжа́ць; быць нерухо́мым, стая́ць, нічо́га не рабі́ць;
die Árbeit ruht пра́ца не ро́біцца;
in der Érde ~ спачыва́ць, быць пахава́ным;
das Dénkmal ruht auf dem Sóckel по́мнік стаі́ць на цо́калі;
die gánze Vérantwortung ruht auf méinen Schúltern уся́ адка́знасць ляжы́ць на маі́х пляча́х [на мне];
die Verhándlungen ~ перамо́вы прыпыні́ліся;
den Streit ~ lássen* не пачына́ць спрэ́чку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
нячы́сты
1. únrein, nicht rein, únsauber, únreinlich; schmútzig (брудны);
2. (з дамешкам чаго-н.) verúnreinigt, verschmútzt; verfälscht (сфальсіфікаваны);
3. перан. (несумленны):
нячы́стая спра́ва éine únsaubere Geschíchte;
нячы́стае сумле́нне schléchtes Gewíssen;
4. (не зусім правільны) únrein, únsauber;
нячы́стае вымаўле́нне únsaubere Áussprache;
◊
быць нячы́стым на руку́ lánge Fínger háben
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́йгрыш м.
1. Gewínn m -(e)s, -e;
гало́ўны вы́йгрыш Háuptgewinn m, das große Los;
грашо́вы вы́йгрыш Bárgewinn m;
рэ́чавы вы́йгрыш Sáchgewinn m;
◊
перан. быць у выйгрышы im Vórteil sein;
2. камерц. (карысць) Nútzen m -s, Gewínn m;
вы́йгрыш спажыўца́ Konsuméntengewinn m;
вы́йгрыш вытво́рцы Produzéntengewinn m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
папада́цца разм.
1. geráten* vi (s); (hinéin)fállen* vi (s) (у пастку і г. д.);
папада́цца каму-н. на ву́ду j-m auf den Leim géhen*;
2. разм. (сустракацца) tréffen* vt; begégnen vi (s) (D);
3. (быць выкрытым, злоўленым на чым-н.) bei etw. (D) ertáppt wérden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
гато́ўнасць ж.
1. (падрыхтаванасць) Beréitschaft f -;
у по́ўнай гато́ўнасці in vóller Beréitschaft;
праве́рыць гато́ўнасць auf die Beréitschaft prüfen;
быць у баяво́й гато́ўнасці geféchtsbereit sein;
прыве́сці ў баяву́ю гато́ўнасць in Kámpfbereitschaft versétzen;
2. (жаданне зрабіць што-н.) Beréitwilligkeit f -, Díenstfertigkeit f -;
вы́казаць сваю́ гато́ўнасць sich beréit erklären
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
става́ць
1. (быць дастатковым) (áus)réichen vt, lángen vi;
не става́ць nicht lángen, nicht áusreichen; féhlen vi (адсутнічаць);
2. безас. (мець магчымасці, сілы) fähig sein, im Stánde [imstánde] sein (etw. zu tun);
мне не стае́ ча́су es fehlt [mángelt] mir an Zeit;
◊
ко́лькі стае́ мо́цы mit áller Kraft
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
це́ста н.
1. кул. Teig m -(e)s;
здо́бнае це́ста Bútterteig m;
слаёнае це́ста Blätterteig m;
це́ста падыхо́дзіць der Teig geht auf;
2. (густая маса чаго-н.) (téigige) Másse f -, Brei m -(e)s, -e, Schlémpe f -, -n;
◊
быць з аднаго́ це́ста ≅ (пра людзей) gléichen [éines] Schláges sein
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
чуцьI
1. hören vt, vernéhmen* vt;
не чу (быць глухаватым) schwer hören, schwérhörig sein;
тут нас ніхто́ не чуе hier hört uns níemand;
2. разм. (адчуваць) spüren vt, empfínden* vi;
я чую пах ich ríeche etwas
◊
чуе маё сэ́рца ich fühle, ich habe ein (Vór)gefühl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
answer
[ˈænsər]
1.
n.
1) адка́з -у m.
2) Math. разьвя́зка f., рашэ́ньне n.
answer to a problem — разьвя́зка зада́чы
3) рэа́кцыя f.
A nod was her only answer — Ківо́к галавы́ быў е́йным адзі́ным адка́зам
2.
v.t.
1) адка́зваць
to answer one’s question — адказа́ць каму́ на пыта́ньне
2) адгука́цца
а) to answer the door — адчыні́ць дзьве́ры (на стук)
б) to answer the phone — адказа́ць па тэлефо́не
to answer the call — адгукну́цца на кліч
3) адпавяда́ць (патрэ́бам, вымо́гам), быць адпаве́дным
to answer the purpose — адпавяда́ць мэ́це
3.
v.i.
1) адка́зваць, адгука́цца
He will not answer — Ён не адкажа
2) не́сьці адка́знасьць, быць адка́зным
to answer for a crime — не́сьці адка́знасьць за злачы́нства
to answer for one’s safety — быць адка́зным за не́чую бясьпе́ку
•
- answer back
- know all the answers
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
oblige
[əˈblaɪdʒ]
v.
1) абавя́зваць; змуша́ць
to be obliged — быць абавя́заным каму́-н.
much obliged! — ве́льмі ўдзя́чны вам; шчы́ра дзя́кую
2) рабі́ць паслу́гу, ла́ску або́ прые́мнасьць
She obliged us with song — Яна́ зрабіла нам прые́мнасьць і засьпява́ла пе́сьню
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)