different [ˈdɪfrənt] adj.

1. ро́зны, і́ншы;

of different kinds ро́знага ро́ду;

different from непадо́бны да;

That is quite (a) different (matter). Гэта зусім іншая справа;

She wears a different hat every day. Яна кожны дзень надзявае новы капялюш;

He became a different person. Ён стаў зусім іншым чалавекам;

Everyone gave him a different answer. Усе адказалі яму па-рознаму.

2. разнаста́йны

♦

a different kettle of fish infml ≅ зусі́м і́ншая спра́ва/размо́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

На́ніц ’навыварат’ (воран., Сцяшк. Сл.; расон., Шатал.; міёр., Нар. сл.), рус. на́ниц ’навыварат’, ’ніцма, ніц’. Са спалучэння на і ніц ’ніц, тварам уніз’ (Фасмер, 3, 41). Зусім іншага паходжання наніц ’зусім’ (Сцяшк.), якое з на і ніц ’нічога’ (< польск. nie ’тс’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Саўсі́м ’зусім’ (Некр., Шат., Бяльк., Янк. 3., Нар. лекс., Жд. 1), саусём, саўсе́м, саўсі́м ’тс’ (Сл. ПЗБ), саўсём, сусі́м ’тс’ (мін., Жыв. сл.). З прыст. с‑, са‑ і тв. склону займ. увесь; Карскі 2–3, 76; Шуба, Прыслоўе, 149. Параўн. зусім.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Наўмор ’насмерць, зусім’ (ТС). Да ўмарыць ’замучыць да смерці’, гл. мор.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

perfectly

[ˈpɜ:rfɪktli]

adv.

1) ве́льмі до́бра, выда́тна; даскана́ла

2) ца́лкам, ве́льмі дакла́дна; беззага́нна; зусі́м

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

purely

[ˈpjʊrli]

adv.

1) чы́ста

2) вылу́чна; зусі́м, ца́лкам

purely by chance — ца́лкам выпадко́ва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sheerly

[ˈʃɪrli]

adv.

абсалю́тна; ца́лкам; зусі́м; про́ста

sheerly out of curiosity — про́ста зь ціка́васьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kíndskopf:

er ist noch ein réchter [gróßer] ~ ён яшчэ́ зусі́м дзіця́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úrplötzlich

1. a зусі́м нечака́ны, рапто́ўны

2. adv ра́птам, зняна́цку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

віднава́та, безас. у знач. вык.

Не зусім цёмна, крыху відно. Угары было яшчэ віднавата. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)