склераспо́ра

(н.-лац. sclerospora)

ніжэйшы грыб сям. перанаспоравых, які паразітуе на раслінах сям. злакавых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тафры́на

(н.-лац. taphrina)

сумчаты грыб сям. тафрынавых, які развіваецца на лісці вышэйшых раслін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

трыхакла́дыя

(н.-лац. trichocladia)

сумчаты грыб сям. мучністарасяных, які развіваецца на раслінах сям. бабовых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ты́фула

(н.-лац. typhula)

базідыяльны грыб сям. рагацікавых, які паразітуе на злакавых, бабовых раслінах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тэлебо́л

(н.-лац. thelebolus)

сумчаты грыб сям. аскаболавых, які развіваецца на субстратах, багатых перагноем.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фрагмі́дый

(н.-лац. phragmidium)

базідыяльны грыб сям. пукцыніевых, які развіваецца на раслінах сям. ружавых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хлораміцэты́н

(ад гр. chloros = зялёны + mykes, -etos = грыб)

прыродны антыбіётык з шырокім антыбактэрыяльным дзеяннем.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эпіко́кум

(н.-лац. epicoccum)

недасканалы грыб сям. меланконіевых, які развіваецца на лісці жоўтага лубіну.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ша́пачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

1. Памянш. да шапка (у 1 знач.); маленькая або дзіцячая шапка. Між .. [дзецьмі] была і яе [Кацярыніна] пяцігадовая Марылька, чырванашчокая дзяўчынка ў доўгай сіняй сукенцы, з чырвонай шапачкаю-кульком на галаве. Якімовіч. На другім паверсе, у асобным пакоі, сястра памагла .. [Ярашу] надзець стэрыльны халат, шапачку, павязку і палатняныя бахілы вышэй калень. Шамякін.

2. Верхняя, расшыраная частка чаго‑н., што мае стрыжань, ножку і пад. Грыб рос на купінцы і выглядаў на свет невялікай, з пятак, рыжаватай шапачкай. Сіняўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Махла́к1 ’тазасцегнавы сустаў’ (даўг., Сл. ПЗБ). З масла́к < масол, маслы́ (гл.). Незвычайнасць пераходу с > х.

Махла́к2 ’стары грыб’ (докш., Янк. Мат.). З масля́к (гл.) пры ад’ідэацыі вахла́к ’неахайны чалавек’.

Махла́к3 ’ашуканец’ (брасл., Сл. ПЗБ). З рус. маклак ’перакупшчык, маклер, хлус’, якое з новав.-ням. ці н.-ням. Makler ’маклер’ або з гал. makelaar ’спекулянт’ (Бернекер, 2, 9; Фасмер, 2, 561).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)