галаўны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да галавы (у 1 знач.).
2. Які ідзе ўперадзе чаго‑н.; перадавы.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
галаўны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да галавы (у 1 знач.).
2. Які ідзе ўперадзе чаго‑н.; перадавы.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сашчамі́цца, ‑шчэміцца;
1. Шчыльна злучыцца, самкнуцца (пра зубы, пальцы і пад.).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэ́ліна, ‑ы,
1. Прэлае месца на скуры.
2. Тое, што і прэласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
незаго́йны, ‑ая, ‑ае.
Які не гоіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубны́
1. Zahn-;
зубны́
2.:
зубны́ гук
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пераціха́ць sich berúhigen (супакойвацца); áufhören
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
silny
моцны; дужы, здаровы;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ukoić
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
complain
v.
1) жа́ліцца, нарака́ць
2) ска́рдзіцца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ferocious
1) лю́ты; злы
2) informal ве́льмі мо́цны, страшны́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)