szpak
1.
2. дэраш (масць каня);
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікБАГУ́ЦКІ (Вацлаў Антонавіч) (
рэвалюцыянер,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МА́СЦЕРАЎ (Пётр Іванавіч) (29.12.1912,
Г.І.Вавула.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
задзяўбці́ 1, ‑дзяўбу, ‑дзяўбеш, ‑дзяўбе; ‑дзяўбём, ‑дзеўбяце, ‑дзяўбуць;
1. Забіць, прыбіць ўдарамі дзюбы.
2.
задзяўбці́ 2, ‑дзяўбу, ‑дзяўбеш, ‑дзяўбе; ‑дзяўбём, ‑дзеўбяце, ‑дзяўбуць;
Пачаць дзяўбці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сцягно́, ‑а́;
1. Частка нагі жывёлы або чалавека ад таза да калена.
2. Бядровая частка тушы; кумпяк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кос ’чорны дрозд’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
распасце́рці, ‑стру, ‑стрэш, ‑стрэ; ‑стром, ‑страце;
1. Шырока раскінуць, развесці (рукі, крылы).
2. Роўна, свабодна раскласці на дастатковай плошчы.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ма́тка, ‑і,
1. Маці, мама.
2. Самка жывёл і насякомых, якая выводзіць патомства.
3. Унутраны палавы орган жанчын і самак жывародзячых жывёл, у якім развіваецца зародак.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗАСЛУ́ЖАНЫ ВЫНАХО́ДНІК РЭСПУ́БЛІКІ БЕЛАРУ́СЬ,
ганаровае званне, якое прысвойваецца вынаходнікам — аўтарам укаранёных у вытворчасць вынаходстваў, што ўносяць істотны ўклад у
Заслужаныя вынаходнікі Рэспублікі Беларусь
1960. Д.Л.Калеснікаў, Ю.І.Карнацкі, Р.С.Неруш, Ю.М.Татараў.
1963. М.І.Несцярэнка.
1964. І.П.Агафонаў.
1966. Р.І.Халадзінскі.
1967. Дз.А.Антонаў, У.А.Белы, К.В.Кляменцьеў, А.Я.Розенберг.
1968. Ф.Ц.Лугаўнёў.
1970. В.У.Войцікаў, В.І.Жагіра, У.С.Кахановіч, І.Д.Мяніцкі, Л.М.Рэмаў.
1972. Н.М.Гімельфарб.
1975. В.М.Балакла, С.І.Даўгалёў, Б.М.Залуцкі, М.А.Якіменка.
1976. В.А.Сляпцоў.
1977. М.П.Шатэрнік.
1979. У.С.Балбасаў, І.Г.Зяньковіч, У.А.Лабуноў, В.М.Кандрацьеў.
1980. І.М.Плехаў, А.С.Шашнян.
1981. В.П.Далгоў, Э.К.Дзятко, Б.І.Купчынаў, У.А.Сітаў.
1984. Г.І.Аляксееў.
1986. Л.Р.Дубінскі, В.С.Парфіяновіч.
1988. М.І.Багдановіч, М.М.Слюсар, Г.І.А.Цакун.
1989. В.К.Дубікоўскі, С.С.Герцовіч, Я.М.Ішуцінаў, Г.Л.Калганаў, У.А.Канстанцінаў, А.Дз.Коўтун, А.Б.Краснікаў, Л.Д.Тарасенка, І.І.Шонараў, І.З.
1990. У.П.Байкоў, У.С.Кастамараў, С.Н.Леках, М.А.Мяльгуй, А.М.Салагуб, Г.І.Сідарэнка, Л.Л.Счыслёнак, В.Я.Шчукін.
1991. А.Г.Асан-Джалалаў, У.К.Дабрынец, І.М.Шульга.
1992. Я.І.Маруковіч, А.Дз.Маслакоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗАСЛУ́ЖАНЫ МЕХАНІЗА́ТАР СЕ́ЛЬСКАЙ ГАСПАДА́РКІ БЕЛАРУ́СКАЙ ССР,
ганаровае званне, якое прысвойвалася высокакваліфікаваным інжынерам і тэхнікам калгасаў, саўгасаў, машынарамонтных майстэрняў,
Заслужаныя механізатары сельскай гаспадаркі Беларускай ССР
1962. М.К.Бандарук, М.А.Бруханскі, У.П.Кот, У.А.Купцоў, Ц.Ц.Радчанка, Л.М.Рай, Н.А.Цэд.
1963. Л.І.Балабановіч, В.Д.Белянкоў, А.М.Булыгін, І.Р.Грыневіч, А.І.Даронька, Я.М.Дварэцкі, Г.Д.Каліва, А.А.Паўлоўскі, М.В.Рудэнка, І.М.Сярэдзіч, А.А.Худзякоў.
1966. В.В.Аніскін, І.П.Еўтухоў, А.П.Ліпніцкі, С.М.Малашэнка.
1967. С.А.Байгот, У.Я.Дзятлаў.
1968. Я.Р.Арановіч, В.М.Белілавец, Ф.А.Брыкет, Н.А.Булавацкая, А.С.Валатоўскі, Л.В.Васільеў, А.В.Верабей, Я.К.Дубоўскі, Г.П.Жолудзеў, Ф.І.Іваноў, А.Ц.Івашчанка, В.Г.Капуста, Т.С.Кобрусеў, Г.М.Козел, Р.М.Лазар, В.Н.Мазурка, А.Р.Макаганюк, А.Ф.Малочка, Р.В.Мацвееў, І.С.Мінц, М.В.Назарэнка, У.М.Пятух, Г.І.Рабушка, І.Дз.Разумаў, В.М.Рацкевіч, І.І.Салей, І.А.Сплендэр. П.В.Старавойтаў, А.А.Сушкевіч, У.М.Сцежкін, І.С.Шкурапацкі, Р.С.
1969. К.М.Дубоўскі.
1970. М.Р.Рашацян, І.А.Чыкілеўскі.
1978. Я.І.Галухін, М.А.Караткевіч, К.І.Пракаповіч, В.І.Савіцкі, С.Я.Трафімаў, Я.К.Шацкі.
1980. В.А.Гідрановіч, У.С.Здараўцоў, М.А.Зялёны, М.Дз.Казакоў, Ф.У.Малахаў, М.С.Паходаў, А.Л.Стрыжычэнка, А.А.Шлапакоў.
1985. У.П.Ганчарык.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)