ла́ва
‘расплаўленая мінеральная маса; нястрымная маса каго-, чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ла́ва |
| Р. |
ла́вы |
| Д. |
ла́ве |
| В. |
ла́ву |
| Т. |
ла́вай ла́ваю |
| М. |
ла́ве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пераву́зіна
‘звужаная частка чаго-небудзь’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераву́зіна |
пераву́зіны |
| Р. |
пераву́зіны |
пераву́зін |
| Д. |
пераву́зіне |
пераву́зінам |
| В. |
пераву́зіну |
пераву́зіны |
| Т. |
пераву́зінай пераву́зінаю |
пераву́зінамі |
| М. |
пераву́зіне |
пераву́зінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ру́хальнік
‘прыстасаванне для рухання чаго-небудзь’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ру́хальнік |
ру́хальнікі |
| Р. |
ру́хальніка |
ру́хальнікаў |
| Д. |
ру́хальніку |
ру́хальнікам |
| В. |
ру́хальнік |
ру́хальнікі |
| Т. |
ру́хальнікам |
ру́хальнікамі |
| М. |
ру́хальніку |
ру́хальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адніма́нне ср.
1. (каго, чаго ад каго, чаго) отня́тие, отъём м.;
2. (чаго ад чаго) мат. вычита́ние (чего из чего);
3. (чаго) отня́тие, поглоще́ние;
4. (чаго) отня́тие, ампута́ция ж.;
1-4 см. адніма́ць 1-3, 5
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
па́к
‘стос, вязка чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́к |
пакі́ |
| Р. |
па́ка |
пако́ў |
| Д. |
па́ку |
па́кам |
| В. |
па́к |
пакі́ |
| Т. |
па́кам |
па́камі |
| М. |
па́ку |
па́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пазба́віцца (каго, чаго, ад каго, чаго) сов. изба́виться (от кого, чего)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гада́льнік
‘тое, па чым ці з дапамогай чаго гадаюць’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гада́льнік |
гада́льнікі |
| Р. |
гада́льніка |
гада́льнікаў |
| Д. |
гада́льніку |
гада́льнікам |
| В. |
гада́льнік |
гада́льнікі |
| Т. |
гада́льнікам |
гада́льнікамі |
| М. |
гада́льніку |
гада́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разва́ліна
‘рэшткі чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разва́ліна |
разва́ліны |
| Р. |
разва́ліны |
разва́лін |
| Д. |
разва́ліне |
разва́лінам |
| В. |
разва́ліну |
разва́ліны |
| Т. |
разва́лінай разва́лінаю |
разва́лінамі |
| М. |
разва́ліне |
разва́лінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
траця́к
‘трэцяя частка чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
траця́к |
трацякі́ |
| Р. |
трацяка́ |
трацяко́ў |
| Д. |
трацяку́ |
трацяка́м |
| В. |
траця́к |
трацякі́ |
| Т. |
трацяко́м |
трацяка́мі |
| М. |
трацяку́ |
трацяка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)