Тыры́ндзіць ‘гаварыць пустое, абы-што’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тыры́ндзіць ‘гаварыць пустое, абы-што’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ісца́ ’стрыгучы лішай’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трыска́ ‘лён, падняты і звязаны для вылежвання’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
По́смак ’засаўка ў кубле’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трэ́нчыць ‘турбаваць, непакоіць’, трэ́нчыцца ‘турбавацца, непакоіцца’, ‘хацецца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тыркаце́ць (тыркоце́ць) ‘тарахцець, трашчаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рыбоі́д ’вадзяны жук’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сяля́ць ’есці’: сяляй, што паставілі (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лага́нка ’ражка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ся́паць ’торкаць, калоць, тыркаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)