патра́та, ‑ы, ДМ ‑раце, ж.
Разм. Трата, выдатак. Яму б тыя грошы, ён даў бы ім рады. Віскі ёй [маці] не трэба, цыгарэты не трэба, адно што на царкву сваю часам патраціцца, дык невялікія то патраты. Сапраўды, якія патрэбы ў старых? Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выдатко́ўванне ср. (неоконч. действие) расхо́дование, изде́рживание; истоще́ние; тра́та ж., затра́та ж., затра́чивание, истра́чивание; потребле́ние; см. выдатко́ўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Раскідо́н ’неберажлівы чалавек; мот’ (Гарэц., Юрч. Вытв.). Да раскіда́ць, раскі́дваць (гл. кідаць) з метафарычным пераносам, які фармальна рэалізуецца ў экспрэсіўным суфіксе, параўн. такога ж кшталту раскіду́ха ’тс’ (Мат. Гом., Юрч. Вытв.); сюды ж таксама раскі́да ’тс’ (Юрч. Вытв.), раскі́длівы ’марнатраўны’ (Гарэц.). Параўн. суч. рус. раскидо́н ’дарэмная трата грошай’, закидо́н ’дзівацтва’, расслабо́н (ад расслабіцца ’зняць стрэс’) з жарганізацыяй суфікса ‑он (Земская і інш., Слав. языкозн., XII, 301).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
поте́ря
1. стра́та, -ты ж., тра́та, -ты ж.;
поте́ря кро́ви стра́та крыві́;
поте́ря зре́ния стра́та зро́ку;
поте́ря па́мяти стра́та па́мяці;
поте́ря созна́ния непрыто́мнасць, стра́та прыто́мнасці;
поте́ря вре́мени тра́та ча́су;
поте́ря трудоспосо́бности стра́та працаздо́льнасці;
поте́ри уби́тыми воен. стра́ты забі́тымі;
2. (потерянная вещь) згу́ба, -бы ж.;
◊
до поте́ри созна́ния да непрыто́мнасці;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
каніце́ль, ‑і, ж.
1. Вельмі тонкая металічная, звычайна залатая або сярэбраная, ніць для вышывання. На Мсціслава і пана Адама пацягнуўся з вышыні паток струменьчыкаў, падобных на залацістую каніцель, аблытаў іх, зрабіў залацістыя валасы Маеўскага рыжымі. Караткевіч.
2. перан. Разм. Нудная зацяжная справа, валакіта. — Бачыш, у брыгадзе і з ворывам дрэнь, і з фермай не клеіцца, і з куратнікам каніцель. Гурскі. // Дарэмная трата часу.
•••
Цягнуць (разводзіць) каніцель гл. цягнуць.
[Фр. cannetille.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
waste1 [weɪst] n.
1. марнава́нне, марнатра́ўства; Іt’s a waste of time. Гэта марная трата часу.
2. адкі́ды;
cotton wastes паку́лле;
go/run to waste марнава́ць, пераво́дзіць (што-н.)
3. pl. wastes пу́стка, пустэ́ча;
the ice wastes of the Antarctic ледзяна́я пусты́ня Антаркты́кі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
убіва́нне ср.
1. вбива́ние, вби́вка ж., вкола́чивание;
2. вонза́ние;
3. утрамбо́вка ж., ука́тывание, ука́тка ж.; ута́птывание;
4. перен., разг. вда́лбливание;
5. перен. убива́ние, тра́та ж.;
1-5 см. убіва́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ВЭ́КСАЛЬ (ням. Wechsel літар. абмен),
пісьмовае даўгавое абавязацельства ўстаноўленай законам формы, якое выдаецца пазычальнікам (вэксалядаўцам) крэдытору (вэксалетрымальніку) і дае апошняму права патрабаваць ад пазычальніка выплаты да пэўнага часу сумы грошай, названай у вэксалі; від каштоўных папер. Выпускаюцца банкамі, дзярж. казначэйствамі ці ўпаўнаважанымі дзяржавай органамі і прадпрыемствамі (фірмамі). Выконваюць функцыі крэдытных грошай, могуць выкарыстоўвацца для крэдытавання ў гандл. (таварных) здзелках (камерцыйныя вэксалі) і для грашовых разлікаў паміж банкамі (фін. вэксалі). Бываюць простыя вэксалі (даўгавое абавязацельства пазычальніка выплаціць названую ў вэксалі суму грошай крэдытору ў пэўны час) і пераводныя (трата) — пісьмовае распараджэнне крэдытора (трасанта) свайму плацельшчыку (трасату) выплаціць названую ў вэксалі суму грошай 3-й асобе (рэмітанту). Трасат становіцца даўжніком пасля таго, як акцэптуе вэксаль — пагодзіцца на аплату і паставіць на вэксалі свой подпіс. Вэксаль можа абарачацца — пераходзіць да інш. трымальніка, у гэтым выпадку перадача афармляецца перадатачным надпісам на адваротным баку вэксаля ці на дадатковым лісце (алонжы). Вэксальнаму абарачэнню спрыяе гарантаванне вэксаля шляхам авалю. Адрозніваюць працэнтныя вэксалі (абавязацельства выплачваць намінал вэксаля з працэнтамі на яго) і дысконтныя (абавязацельства выплачваць толькі намінал вэксаля).
Г.І.Краўцова.
т. 4, с. 336
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пераво́д, -ду, (о предмете) -да м.
1. в разн. знач. перево́д;
п. у другі́ клас — перево́д во второ́й класс;
пашто́вы п. — почто́вый перево́д;
стрэ́лачны п. — ж.-д. стре́лочный перево́д;
2. разг. перево́д, тра́та ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
глум (род. глу́му) м., мн. нет, разг.
1. (действие и состояние) по́рча ж.; напра́сная тра́та;
2. отхо́ды мн.;
шмат глу́му — мно́го отхо́дов;
◊ пусці́ць у г. — испо́ртить, потра́тить зря;
пайсці́ ў г. — пойти́ насма́рку, пропа́сть зря
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)