патра́та, ‑ы, ДМ ‑раце, ж.
Разм. Трата, выдатак. Яму б тыя грошы, ён даў бы ім рады. Віскі ёй [маці] не трэба, цыгарэты не трэба, адно што на царкву сваю часам патраціцца, дык невялікія то патраты. Сапраўды, якія патрэбы ў старых? Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выдатко́ўванне ср. (неоконч. действие) расхо́дование, изде́рживание; истоще́ние; тра́та ж., затра́та ж., затра́чивание, истра́чивание; потребле́ние; см. выдатко́ўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Раскідо́н ’неберажлівы чалавек; мот’ (Гарэц., Юрч. Вытв.). Да раскіда́ць, раскі́дваць (гл. кідаць) з метафарычным пераносам, які фармальна рэалізуецца ў экспрэсіўным суфіксе, параўн. такога ж кшталту раскіду́ха ’тс’ (Мат. Гом., Юрч. Вытв.); сюды ж таксама раскі́да ’тс’ (Юрч. Вытв.), раскі́длівы ’марнатраўны’ (Гарэц.). Параўн. суч. рус. раскидо́н ’дарэмная трата грошай’, закидо́н ’дзівацтва’, расслабо́н (ад расслабіцца ’зняць стрэс’) з жарганізацыяй суфікса ‑он (Земская і інш., Слав. языкозн., XII, 301).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
поте́ря
1. стра́та, -ты ж., тра́та, -ты ж.;
поте́ря кро́ви стра́та крыві́;
поте́ря зре́ния стра́та зро́ку;
поте́ря па́мяти стра́та па́мяці;
поте́ря созна́ния непрыто́мнасць, стра́та прыто́мнасці;
поте́ря вре́мени тра́та ча́су;
поте́ря трудоспосо́бности стра́та працаздо́льнасці;
поте́ри уби́тыми воен. стра́ты забі́тымі;
2. (потерянная вещь) згу́ба, -бы ж.;
◊
до поте́ри созна́ния да непрыто́мнасці;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ВЭ́КСАЛЬ (ням. Wechsel літар. абмен),
пісьмовае даўгавое абавязацельства ўстаноўленай законам формы, якое выдаецца пазычальнікам (вэксалядаўцам) крэдытору (вэксалетрымальніку) і дае апошняму права патрабаваць ад пазычальніка выплаты да пэўнага часу сумы грошай, названай у вэксалі; від каштоўных папер. Выпускаюцца банкамі, дзярж. казначэйствамі ці ўпаўнаважанымі дзяржавай органамі і прадпрыемствамі (фірмамі). Выконваюць функцыі крэдытных грошай, могуць выкарыстоўвацца для крэдытавання ў гандл. (таварных) здзелках (камерцыйныя вэксалі) і для грашовых разлікаў паміж банкамі (фін. вэксалі). Бываюць простыя вэксалі (даўгавое абавязацельства пазычальніка выплаціць названую ў вэксалі суму грошай крэдытору ў пэўны час) і пераводныя (трата) — пісьмовае распараджэнне крэдытора (трасанта) свайму плацельшчыку (трасату) выплаціць названую ў вэксалі суму грошай 3-й асобе (рэмітанту). Трасат становіцца даўжніком пасля таго, як акцэптуе вэксаль — пагодзіцца на аплату і паставіць на вэксалі свой подпіс. Вэксаль можа абарачацца — пераходзіць да інш. трымальніка, у гэтым выпадку перадача афармляецца перадатачным надпісам на адваротным баку вэксаля ці на дадатковым лісце (алонжы). Вэксальнаму абарачэнню спрыяе гарантаванне вэксаля шляхам авалю. Адрозніваюць працэнтныя вэксалі (абавязацельства выплачваць намінал вэксаля з працэнтамі на яго) і дысконтныя (абавязацельства выплачваць толькі намінал вэксаля).
Г.І.Краўцова.
т. 4, с. 336
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
каніце́ль, ‑і, ж.
1. Вельмі тонкая металічная, звычайна залатая або сярэбраная, ніць для вышывання. На Мсціслава і пана Адама пацягнуўся з вышыні паток струменьчыкаў, падобных на залацістую каніцель, аблытаў іх, зрабіў залацістыя валасы Маеўскага рыжымі. Караткевіч.
2. перан. Разм. Нудная зацяжная справа, валакіта. — Бачыш, у брыгадзе і з ворывам дрэнь, і з фермай не клеіцца, і з куратнікам каніцель. Гурскі. // Дарэмная трата часу.
•••
Цягнуць (разводзіць) каніцель гл. цягнуць.
[Фр. cannetille.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
waste1 [weɪst] n.
1. марнава́нне, марнатра́ўства; Іt’s a waste of time. Гэта марная трата часу.
2. адкі́ды;
cotton wastes паку́лле;
go/run to waste марнава́ць, пераво́дзіць (што-н.)
3. pl. wastes пу́стка, пустэ́ча;
the ice wastes of the Antarctic ледзяна́я пусты́ня Антаркты́кі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
убіва́нне ср.
1. вбива́ние, вби́вка ж., вкола́чивание;
2. вонза́ние;
3. утрамбо́вка ж., ука́тывание, ука́тка ж.; ута́птывание;
4. перен., разг. вда́лбливание;
5. перен. убива́ние, тра́та ж.;
1-5 см. убіва́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пераво́д, -ду, (о предмете) -да м.
1. в разн. знач. перево́д;
п. у другі́ клас — перево́д во второ́й класс;
пашто́вы п. — почто́вый перево́д;
стрэ́лачны п. — ж.-д. стре́лочный перево́д;
2. разг. перево́д, тра́та ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
глум (род. глу́му) м., мн. нет, разг.
1. (действие и состояние) по́рча ж.; напра́сная тра́та;
2. отхо́ды мн.;
шмат глу́му — мно́го отхо́дов;
◊ пусці́ць у г. — испо́ртить, потра́тить зря;
пайсці́ ў г. — пойти́ насма́рку, пропа́сть зря
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)