Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
камло́т, ‑у, М ‑лоце, м.
Тоўстая баваўняная або шарсцяная тканіна з чорных і карычневых нітак.
[Ад фр. camelot — тканіна з шэрсці ангорскай казы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Bóhlef -, -n брус, то́ўстая до́шка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
дзяру́га, -і, ДМ -ру́зе, мн. -і, -ру́г, ж. (разм.).
Грубая тоўстая тканіна; вопратка з такой тканіны.
|| памянш.дзяру́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.
|| прым.дзяру́жны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лі́на, ‑ы, ж.
Тоўстая вельмі моцная вяроўка, канат з валокнаў ці дроту. Стальная ліна. Пяньковая ліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лінкру́ст, ‑у, М ‑сце, м.
Тоўстая папера ці кардон з гладкім або рэльефным малюнкам; абойны матэрыял.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падва́га, ‑і, ДМ ‑вазе, ж.
Тоўстая жэрдка, якая выкарыстоўваецца ў якасці рычага пры падыманні цяжару.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
intestine
[ɪnˈtestɪn]
n.
кі́шкі pl.
large (small) intestine — то́ўстая (то́нкая) кі́шка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ПЕ́РЛАЎКІ (Unio),
род двухстворкавых прэснаводных малюскаў. Каля 20 відаў. Пашыраны ў Еўразіі, Паўн. і Цэнтр. Амерыцы, Афрыцы. Жывуць у рэках, азёрах, сажалках; поўзаюць па дне або прымацоўваюцца да субстрату. Біяфільтратары, удзельнічаюць у біял. ачышчэнні вадаёмаў. На Беларусі найб. трапляюцца П.: звычайная, або разнаколерная (U. pictorum), клінападобная (U. tumidus), тоўстая (Ú. crassus).
Ракавіна даўж. да 14,5 см, унутр. слой перламутравы. Цела складаецца з тулава і нагі, галава рэдукаваная. Дыхаюць шчэлепамі. Кормяцца дэтрытам, бактэрыямі, планктонам. Раздзельнаполыя. Лічынка — глахідый. П. — корм для свойскай жывёлы і птушак.
