Verbum

анлайнавы слоўнік

страсць ж., в разн. знач. страсть;

суніма́ць стра́сці — сде́рживать стра́сти;

з усёй стра́сцю душы́ ён змага́ўся за пра́ўду — со всей стра́стью души́ он боро́лся за пра́вду

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сціха́ць ’супакойвацца, сунімацца’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Стан., Сл. ПЗБ), сці́хнуць ’перастаць, суняцца’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Сл. ПЗБ, ТС), сці́хці ’тс’ (Стан.), сюды ж з іншым варыянтам асновы сціша́ць ’супакоіцца’, сцішэ́ць ’тс’ (Сл. ПЗБ), сціша́ць ’змяншаць, сунімаць’ (ТС), прыслоўе (дзеепрыслоўе?) сці́ха ’ціха (у песнях)’: це́пла рэ́чка невелі́чка, це́кла вона́ сці́ха (ПСл), ’ціхенька, паціху’ (Нас., Бяльк.), сці́ха ’тс’ (Барад.; ашм., Стан.), якія звычайна разглядаюцца як утвораныя ад прыметнікаў ці назоўнікаў у Р. скл. з прыст. с‑, гл. Карскі 2–3, 75; Шуба, Прыслоўе, 126 і наст. Гл. ціхі, ціш.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

суніма́цца несов.

1. унима́ться; (о боли — ещё) утиха́ть; смягча́ться;

2. (переставать двигаться) остана́вливаться;

3. (становиться смирным) унима́ться, успока́иваться; угомоня́ться;

1-3 см. суня́цца;

4. страд. унима́ться; остана́вливаться; успока́иваться; угомоня́ться; см. суніма́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gasić

незак.

1. тушыць; гасіць;

gasić telewizor — выключаць тэлевізар;

2. заспакойваць; сунімаць;

gasić pragnienie — заспакойваць смагу;

3. разм. прыглушаць; зацьмяваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

correct

[kəˈrekt]

v.t.

1) пра́віць, папраўля́ць (памы́лкі), выпраўля́ць; рабі́ць заўва́гу

2) стры́мваць, утаймо́ўваць, суніма́ць

3) кара́ць

4) рэгулява́ць

adj.

1) пра́вільны, слу́шны

2) адпаве́дны

correct dress — адпаве́днае адзе́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

hush

[hʌʃ]

v.t.

1) супако́йваць, суціша́ць, суніма́ць

2) суце́шыць

v.i.

супако́йцца, суціша́цца, суніма́цца (пра ве́цер)

to hush up — замо́ўчваць; уто́йваць

цішыня́ f., маўча́ньне n.

interj.

цішэ́й!

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

silence

[ˈsaɪləns]

1) цішыня́, ці́ша f.

2) маўча́ньне n., маўклі́васць f.

3) замо́ўчваньне, зато́йваньне n., забыцьцё n.

v.t.

1) суніма́ць гу́таркі, супако́йваць го́ман

2) прымуша́ць маўча́ць

3) заглуша́ць, спыня́ць (варо́жы аго́нь)

•

- in silence

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Schmerz m -es, -en

1) боль;

~en beschwíchtigen суніма́ць боль;

wo háben Sie ~en? дзе Вам [ў Вас] балі́ць?

2) паку́та, сму́так;

◊

getéilter ~ ist hálber ~ з сябра́мі і лі́ха [го́ра] не тако́е стра́шнае

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

abate

[əˈbeɪt]

v.i.

сьціша́цца, усьціша́цца; суніма́цца

The storm has abated — Бу́ра сьці́шылася

v.t.

1) сьціша́ць; суніма́ць

Aspirin abated his pain — Асьпіры́н сьці́шыў яму́ боль

2) зьмянша́ць; зьніжа́ць

abate a tax — зьні́зіць пада́так

3) Law касава́ць; анулява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Та́ліць ’прасці вельмі тонкай ніткай, высакаякасна’ (мёрск., Ск. нар. мовы). Гл. талька.

*Талі́ць ₁, толы́ты ’насычаць, карміць’ (драг., Бел.-укр. ізал.), часцей у прыставачных утварэннях наталіць (гл.): яго нічым ні наталіш (Сержп. Прымхі), утолі́ць ’задаволіць, насыціць’ (ТС). Параўн. укр. толи́ти ’заспакойваць’, палес. толи́ть ’раскормліваць, пічкаць’, рус. толи́ть ’тс’, ст.-польск. tolić ’тс’, славац. táliť sa ’добра харчавацца’, серб.-харв. то̀лити ’заспакойваць’, славен. toliti ’сунімаць, супакойваць’. Прасл. *toliti/*taliti, каўзатыў ад *tьlěti (гл. тлець), параўн. літ. tìlti ’стаяць моўчкі’, лат. tilinât ’распешчваць (дзіця)’, ст.-ірл. tuiti ’спаць’, магчыма, ст.-в.-ням. stilli ’ціхі’ (Фасмер, 4, 71; Бязлай, 4, 194; Варбат, Этимология–1970, 59; ЕСУМ, 5, 593). Гл. таксама уталяць.

*Талі́ць ₂, толі́ць ’збіраць, хаваць’: толіць тые грошы (ТС), та́лыты ’сцягваць у адно месца; траціць’ (Арх. Вяр.), сюды ж дзеяслоў шматкратнага дзеяння талаваць, гл. Лічыцца адаптаваным запазычаннем з цюркскіх моў, у якасці крыніцы прапануецца крым.-тат. тала ’дзерці, рабаваць’, роднаснае манг. tala ’рабаваць’ і пад. (Фасмер, 4, 15; ЕСУМ, 5, 509).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)