Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікбаласці́раваць
‘загружаць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| баласці́рую | баласці́руем | |
| баласці́руеш | баласці́руеце | |
| баласці́руе | баласці́руюць | |
| Прошлы час | ||
| баласці́раваў | баласці́равалі | |
| баласці́равала | ||
| баласці́равала | ||
| Загадны лад | ||
| баласці́руй | баласці́руйце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| баласці́руючы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сампа́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
су́днавы
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
водазмяшчэ́нне, -я,
Колькасць вады, якую выцясняе плаваючае
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́морозка
вы́морозка
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кабата́жнік
‘
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кабата́жнік | кабата́жнікі | |
| кабата́жніка | кабата́жнікаў | |
| кабата́жніку | кабата́жнікам | |
| кабата́жнік | кабата́жнікі | |
| кабата́жнікам | кабата́жнікамі | |
| кабата́жніку | кабата́жніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
каю́к
‘
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каю́к | каюкі́ | |
| каюка́ | каюко́ў | |
| каюку́ | каюка́м | |
| каю́к | каюкі́ | |
| каюко́м | каюка́мі | |
| каюку́ | каюка́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фрэга́т
‘
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фрэга́т | фрэга́ты | |
| фрэга́та | фрэга́таў | |
| фрэга́ту | фрэга́там | |
| фрэга́т | фрэга́ты | |
| фрэга́там | фрэга́тамі | |
| фрэга́це | фрэга́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тра́льшчык
‘
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тра́льшчык | тра́льшчыкі | |
| тра́льшчыка | тра́льшчыкаў | |
| тра́льшчыку | тра́льшчыкам | |
| тра́льшчык | тра́льшчыкі | |
| тра́льшчыкам | тра́льшчыкамі | |
| тра́льшчыку | тра́льшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)