excite

[ɪkˈsaɪt]

v.t.

1) трыво́жыць, хвалява́ць

2) выкліка́ць, распа́льваць (ціка́васьць)

to excite envy, appetite — выкліка́ць за́йздрасьць, апэты́т

to excite desire — распа́льваць жада́ньне

3) узбуджа́ць; падыма́ць (да дзе́йнасьці, на паўста́ньне)

4) утвара́ць электры́чнае або́ магні́тнае по́ле

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schüren vt

1) мяша́ць (вуголле), раздзьму́хваць (агонь)

2) падбухто́рваць, распа́льваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stove​1 [stəʊv] n. пліта́, гру́бка, печ;

light a stove распа́льваць печ;

burn wood in a stove палі́ць печ дро́вамі;

stove heating пячно́е ацяпле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

распа́льванне ср.

1. разжига́ние;

2. раска́ливание; (состояние) распале́ние;

3. раста́пливание;

4. перен. разжига́ние;

5. перен. раззадо́ривание;

1-5 см. распа́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Жэ́гаць ’бліскаць’ (барыс., Шатал.). Рус. вяцк. жёгать ’паліць тытунь’, чэш. žehati ’распальваць, паліць; бліскаць’, макед. жега ’калоць, бліскаць’. Прасл. *žegati прадстаўляе адно з чаргаванняў вакалізму ў корані *ž = g. Гл. жыгаць, жгаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ánschüren vt

1) раздзьмува́ць; шурава́ць

2) перан. распа́льваць (нянавісць і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufstacheln vt (zu D) падбухто́рваць, пад’ю́джваць (да чаго-н.); распа́льваць (пачуцці)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ignite

[ɪgˈnaɪt]

1.

v.t.

1) запа́льваць

2) распа́льваць, награва́ць да чы́рвані

2.

v.i.

запа́львацца, загара́цца, успалы́хваць (пра по́лымя)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

распа́львацца несов.

1. раскаля́ться;

2. перен. (приходить в сильное возбуждение) распаля́ться;

1-2 см. распалі́цца;

4. страд. разжига́ться; раскаля́ться; раста́пливаться; раззадо́риваться; см. распа́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ку́рстацца 1 ’дыміць, тлець’. Параўн. літ. kurstyti ’распальваць, паліць у печы’ (Сл. паўн.-зах., 2, 583). Балтызм (Лаўчутэ, Балтизмы, 47).

Ку́рстацца 2 ’корпацца, церабіцца’ (Сл. паўн.-зах.). Балтызм. Параўн. літ. kurstytis ’спяшацца’. Розніца ў семантыцы, магчыма, тлумачыцца ўплывам корпацца (Лаўчутэ, Балтизмы. 47).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)