распа́льваць гл. распаліць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

entfáchen

1. vt раздзіма́ць, распа́льваць

2. vi (s) загара́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

excite

[ɪkˈsaɪt]

v.t.

1) трыво́жыць, хвалява́ць

2) выкліка́ць, распа́льваць (ціка́васьць)

to excite envy, appetite — выкліка́ць за́йздрасьць, апэты́т

to excite desire — распа́льваць жада́ньне

3) узбуджа́ць; падыма́ць (да дзе́йнасьці, на паўста́ньне)

4) утвара́ць электры́чнае або́ магні́тнае по́ле

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schüren vt

1) мяша́ць (вуголле), раздзьму́хваць (агонь)

2) падбухто́рваць, распа́льваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánschüren vt

1) раздзьмува́ць; шурава́ць

2) перан. распа́льваць (нянавісць і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufstacheln vt (zu D) падбухто́рваць, пад’ю́джваць (да чаго-н.); распа́льваць (пачуцці)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ignite

[ɪgˈnaɪt]

1.

v.t.

1) запа́льваць

2) распа́льваць, награва́ць да чы́рвані

2.

v.i.

запа́львацца, загара́цца, успалы́хваць (пра по́лымя)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kindle

[ˈkɪndəl]

1.

v.t.

распа́льваць; разво́дзіць, расклада́ць (аго́нь, во́гнішча)

2.

v.i.

1) загара́цца

2) запа́львацца, узбуджа́цца (пра ахво́ту, дух)

3) сьвяці́цца

Her eyes kindled with happiness — Ейныя во́чы сьвяці́ліся шча́сьцем

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

entzünden

1. vt запа́льваць, падпа́льваць

2) перан. распа́льваць (пачуцці);

entzündet sein мед. быць запа́леным

2. ~, sich

1) загара́цца, успы́хнуць

2) мед. запаля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ferment

1. [fərˈment]

v.i.

1) брадзі́ць; фэрмэнтава́ць

2) хвалява́цца; узбуджа́цца, распаля́цца

2.

v.t.

1) выкліка́ць браджэ́ньне

2) выкліка́ць хвалява́ньні

3) распа́льваць, абвастра́ць

3. [ˈfɜ:rment]

n.

1) фэрмэ́нт -у

2) браджэ́ньне n., фэрмэнта́цыя f.

3) хвалява́ньне, забурэ́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)