рыні́т, ‑у, М ‑ніце, м.
Запаленне слізістай абалонкі носа; насмарк.
[Лац. rhinitis ад грэч. rhis, rhinos — нос.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́смаркацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Рэзкімі выдыхамі выдаліць макроту з носа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jack-o’-lantern [ˌdʒækəˈlæntən] n. ліхта́р з гарбуза́ (з дзіркамі ў форме вачэй, носа і рота)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бязно́сы, ‑ая, ‑ае.
У якога няма носа. Бязносы чалавек. Бязносы твар. // Без носіка. Бязносы чайнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хаа́ны
(гр. choane = лейка)
унутраныя адтуліны поласці носа ў чалавека і пазваночных жывёл, якія злучаюць поласць носа з насаглоткай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МЫТ,
інфекцыйная хвароба коней, якая характарызуецца ліхаманкай, запаленнем падсківічных лімфавузлоў і слізістых абалонак носа і глоткі. Пашыраны ўсюды, найб. у краінах з умераным і халодным кліматам. Хварэюць пераважна маладыя (да 5 гадоў) жывёлы ў халодны перыяд. Узбуджальнік — мытны стрэптакок, які перадаецца з выдзяленнямі хворых і бактэрыяносьбітаў (перахварэлых і здаровых). Заражэнне адбываецца праз страўнікава-кішачны тракт, радзей аэрагенным ці палавым шляхам. Формы цячэння: тыповая (т-ра да 41 °C, слізіста-гнойныя выдзяленні з носа, кашаль, балючае ацяканне падсківічных лімфавузлоў, іх нагнаенне і ўскрыццё), метастатычная, або ўскладненая (абсцэсы таксама ў інш. лімфавузлах, мозгу, суставах, унутр. органах), генітальная (запаляюцца палавыя органы і блізкія да іх лімфавузлы), абартыўная (лёгкая, без нагнаенняў).
т. 11, с. 51
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
про́са ср.
1. (растение) про́со;
2. (крупа) пшено́;
◊ не сунь но́са ў чужо́е п. — посл. не суй но́са в чужо́е про́со; всяк сверчо́к знай свой шесто́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хлы́нуць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -не; зак.
1. Паліцца з сілай, патокам.
Хлынула вада.
Кроў хлынула з носа.
2. Імкліва накіравацца куды-н. вялікай масай.
Людзі хлынулі ў адчыненыя дзверы.
3. перан. З’явіцца ў вялікай колькасці.
У майстэрню хлынулі заказы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
на́смарк, ‑у, м.
Запаленне слізістай абалонкі носа, якое суправаджаецца слізіста-гнойнымі выдзяленнямі і чханнем. Хранічны насмарк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рынапла́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.
Аднаўленне носа або выпраўленне яго формы з дапамогай пластычнай хірургіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)