у японскай міфалогіі і рэлігіі сінта вышэйшыя багі (муж і жонка), апошнія з 5 пакаленняў багоў, якія з’яўляліся на свет парамі; першыя багі, якія мелі антрапаморфнае аблічча і маглі нараджаць іншых багоў. І. і І. стварылі сярэдні слуп Зямлі і Японскія а-вы, нарадзілі многіх багоў і багінь, у т. л. багіню Сонца Аматэрасу, бога ночы і Месяца Цукуёмі, бога ветру і вады Сусанаа.
І. і І. стварылі сярэдні слуп Зямлі і Японскія а-вы, нарадзілі многіх багоў і багінь, у т. л. багіню Сонца Аматэрасу, бога ночы і Месяца Цукуёмі, бога ветру і вады Сусанаа.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
генеры́раваць
(лац. generare = нараджаць, ствараць)
выклікаць з’яўленне, утварэнне чаго-н. (напр. г. электрычныя ваганні).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
płodzić
незак.
1. пладзіць; нараджаць;
2. даваць плён
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
генераты́ўны
(лац. generativus, ад generare = нараджаць, ствараць)
які служыць для размнажэння;
г-ыя клеткі — палавыя клеткі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
procreate
[ˈproʊkrieɪt]1.
v.t.
1) апладня́ць
2) твары́ць; прадукава́ць
2.
v.i.
нараджа́ць пато́мства
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Напараджа́ць ’збіраць, рыхтаваць’ (Юрч.). Магчыма, да *параджиць, дзеяслова, які мог быць утвораны ад парадак, парадкаваць пад уплывам нараджаць ’адзяваць, упрыгожваць, рыхтаваць’.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
пладзі́цца, плодзіцца; незак.
1. Размнажацца, разводзіцца. У паўночнай частцы Ладажскага возера плодзіцца чорны сіг.«Маладосць».//Разм.Нараджаць вялікае патомства. — Жаніся, брат, пладзіся, напаўняй пінскія балоты, валодай імі, — гаварыў Лабановіч.Колас.
2.перан. З’яўляцца ў вялікай колькасці. Вокам кіну, вокам гляну, — Думкі роем плодзяцца.А. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вы́вадак (БРС, Інстр. III, Цых.), укр.ви́водок, рус.вы́водок. Ад вы́вад ’тс’; параўн. укр.ви́від ’вывадак, род’, рус.вывод ’тс’, вытворнага ад выво́дзіць ’прыводзіць, нараджаць (пра птушак, звяроў)’.
1. Размнажаць, разводзіць. //Разм.Нараджаць (вялікае патомства). Пладзіць дзяцей.// Прыносіць ураджай, даваць плады, насенне. Няма яе [вады] — зямля пладзіць не здольна, Нібы губляе ад жыцця ключы.Чарнушэвіч.