predicative [prɪˈdɪkətɪv] adj. ling. прэдыкаты́ўны;

a predicative noun прэдыкаты́ўны назо́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rzeczownik

м. грам. назоўнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

common denominator

агу́льны назо́ўнік (дро́баў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

least common denominator

агу́льны найме́ншы назо́ўнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

noun

[naʊn]

n., Gram.

назо́ўнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gerund [ˈdʒerənd] n. ling. геру́ндый; аддзеясло́ўны назо́ўнік (у англійскай і лацінскай мовах)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЗЕСЯТКО́ВЫ ДРОБ,

дроб, назоўнік якога ёсць цэлая ступень ліку 10. Звычайна запісваюць без назоўніка, аддзяляючы ў лічніку справа коскай (часам кропкай) столькі лічбаў, колькі нулёў у назоўніку, напр., ​785/10 = 78,5; ​4/100 = 0,04. У Еўропе Дз.д. увёў нідэрл. вучоны С.​Стэвін (1584), у Расіі — Л.​П.​Магніцкі (1703).

Пры такім запісе Дз.д. лічбы злева ад коскі азначаюць цэлую частку дробу. Звычайны дроб, назоўнік якога мае здабытак ступеней лікаў 2 і 5, можна пераўтварыць у канечны Дз.д. (напр., ​1/5 = 0,2), а калі ёсць і інш множнікі — у бясконцы перыядычны (​8/15 = 0,53333...). Ірацыянальныя лікі запісваюцца бясконцымі неперыядычнымі Дз.д. (π = 3,1415926...).

т. 6, с. 107

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

count noun [ˈkaʊntˌnaʊn] n. ling. назо́ўнік, які́ ўжываецца ў адзіно́чным і мно́жным лі́ку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

субстантыва́цыя

(ад лац. substantivum = назоўнік)

лінгв. пераход у разрад назоўнікаў іншых часцін мовы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вы́лічыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

1. Знайсці шляхам вылічэння; вызначыць. Вылічыць агульны назоўнік дробаў.

2. Утрымаць пэўную суму пры выдачы грошай, недаплаціць за што‑н. Вылічыць з зарплаты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)