фле́ксар, ‑а,
[Лац. flexor.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фле́ксар, ‑а,
[Лац. flexor.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трохгало́вы
○ ~вая
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бугаро́к, ‑рка,
1.
2. У анатоміі — узвышанасць на касці, да якой прымацоўваецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
языко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да языка (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МІЁМА [ад
дабраякасная пухліна з мышачнай тканкі ў чалавека і жывёл. М. з гладкіх мышцаў (леяміёма) развіваецца ў матцы, страўніку, кішэчніку; з папярочна-паласатых (рабдаміёма) узнікае пры парушэннях развіцця з эмбрыянальных клетак у міякардзе і мышцах канечнасцей. Бывае адзіночная і множная.
М.К.Недзьведзь.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
mięsień
mię|sieńПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
сфі́нктэр, ‑а,
[Грэч. sphinktēr.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Múskel
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
мія-
(
першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцце «
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Мы́ха — у выразе пад мылу ’пад паху’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)