абры́с

(ням. Abriß)

1) лінія, якая ачэрчвае знешнюю форму прадмета; контур;

2) перан. агульная характарыстыка, беглы агляд чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

лінеаме́нты

(лац. lineamentum = лінія, контур)

1) глыбінныя разломы на Зямлі;

2) элементы рэльефу Месяца, якія маюць лінейную форму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

szkic, ~u

м.

1. накід, эскіз;

2. нарыс;

3. абрыс, контур

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Kontúr f -, -en, m -s, -en, часцей pl ко́нтур, абры́с(ы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umréißen* II vt

1) накі́дваць ко́нтур, абрысо́ўваць

2) перан. абмалёўваць (становішча)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

outline

[ˈaʊtlaɪn]

1.

n.

1) абры́с, ко́нтур -у m.

2) на́кід -у m.; ры́са

in outline —

а) ко́нтурны (пра малю́нак)

б) у агу́льных ры́сах

2.

v.

1) абмалёўваць, абво́дзіць лі́ніяй, ры́сай; намалява́ць ко́нтур

2) дава́ць бе́глы агля́д чаго́; апі́сваць у агу́льных абры́сах што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сілуэ́т

(фр. silhouette, ад Е. de Silhouette = прозвішча фр. міністра 18 ст.)

1) контурнае аднатоннае адлюстраванне чаго-н. на іншым фоне або выразны контур прадмета;

2) абрысы чаго-н., якія віднеюцца ў тумане, у цемры, на вялікай адлегласці;

3) знешні контур аб’екта ў архітэктуры і скульптуры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

figuration

[,fɪgjəˈreɪʃən]

n.

1) фо́рма f.; абры́с, ко́нтур -у m.

2) фармава́ньне n., надава́ньне фо́рмы, афармле́ньне n.

3) арнамэнта́цыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абры́с, ‑у, м.

Малюнак прадмета адной вонкавай рыскай; контур. Я помніць буду скал абрысы І вашу песню, кіпарысы! Пушча. Навакольныя прадметы набывалі ранейшыя, знаёмыя абрысы. Навуменка. // перан. Агульная характарыстыка, беглы агляд чаго‑н. У хадзе распрацоўкі трох тэм, якія ўзніклі яшчэ на зары творчасці, Танк намаляваў у агульных абрысах вобраз новага станоўчага героя. У. Калеснік.

[Ням. Abriss.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абры́с

(ням. Abriss)

1) лінія, якая ачэрчвае знешнюю форму прадмета; контур;

2) геад. чарцёж, зроблены ў палявых умовах ад рукі з абазначэннем дадзеных вымярэнняў, неабходных для складання дакладнага плана;

3) контур малюнка на празрыстым матэрыяле для пераносу на літаграфскі камень;

4) перан. агульная характарыстыка, беглы агляд чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)