Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
gomółka
ж.
1.камяк, камячок;
2. круглы сырок
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
глыж, ‑а, м.
Абл.Камяк ссохлай або змёрзлай зямлі, звычайна гліны. Алесь ударыў наском бота па глыжу, які рассыпаўся на пясок.Броўка.Аўсееў заварушыўся ў траншэі, шпурнуў у цемру глыж.Быкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ball2[bɔ:l]v. збіра́ць, звя́зваць у клубо́к; сціска́цца ў камя́к;
Her hands balled into fists. Яна сціснула рукі ў кулакі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
*Камляко́м, камлвко́м ’гуртам, кучкаю’ (садir., Нар. словатв.), да камяк (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сця́цца (скурчыцца) zusámmenschrumpfen vi (s); sich zusámmenziehen*, sich (zu éinem Knäuel) zusámmenrollen (сабрацца ў камяк)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
галу́шкаж.
1. (круглы камяк) Kügelchen n -s, -, rúndes Klümpchen;
2.мн. (страва) Méhlklöße pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ком подкати́л к го́рлу клубо́к падкаці́ўся да го́рла;
◊
пе́рвый блин комомпогов. пе́ршы блін камяко́м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Каме́чыць ’мяць, комкаць’ (Некр.), камя́чыць ’тс’ (ТСБМ, Бяльк.). Утворана ад камя́к, якое з ком (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АЛІ́ЕВА (Фазу Гамзатаўна) (н. 5.12.1932, с. Гінічутль Хунзахскага р-на, Дагестан),
аварская паэтэса. Нар. паэтэса Дагестана (1969). Скончыла Літ.ін-т імя Горкага ў Маскве (1961). Піша на аварскай і рус. мовах. Лірыка Аліевай тэматычна і вобразна звязана з рэчаіснасцю, метафарычна перадае шматграннасць жыцця (зб-кі «Роднае сяло», 1959; «Вясёлку раздаю», 1963; «Васемнаццатая вясна», 1968; «Вочы дабра», 1983). Раманы «Камяк зямлі вецер не знясе» (1967), «Радавы герб» (1970), «Арол вострыць дзюбу аб камень» (1974), «Восьмы панядзелак» (1978) і інш. пра сучаснае жыццё Дагестана.