змітусі́ць
‘узбаламуціць, ускаламуціць каго-небудзь, што-небудзь (змітусіць народ, змітусіць ваду); перабіць расказ каго-небудзь (змітусіць каго-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змітушу́ |
змітусі́м |
| 2-я ас. |
змітусі́ш |
змітусіце́ |
| 3-я ас. |
змітусі́ць |
змітуся́ць |
| Прошлы час |
| м. |
змітусі́ў |
змітусі́лі |
| ж. |
змітусі́ла |
| н. |
змітусі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змітусі́ |
змітусі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змітусі́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заангажава́ць
‘наняць каго-небудзь; прымусіць каго-небудзь дзейнічаць у сваіх інтарэсах; схіліць каго-небудзь да неаб'ектыўнага адлюстравання рэчаіснасці’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заангажу́ю |
заангажу́ем |
| 2-я ас. |
заангажу́еш |
заангажу́еце |
| 3-я ас. |
заангажу́е |
заангажу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заангажава́ў |
заангажава́лі |
| ж. |
заангажава́ла |
| н. |
заангажава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заангажу́й |
заангажу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заангажава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заангажо́ўваць
‘наймаць каго-небудзь; прымушаць каго-небудзь дзейнічаць у сваіх інтарэсах; схіляць каго-небудзь да неаб'ектыўнага адлюстравання рэчаіснасці’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заангажо́ўваю |
заангажо́ўваем |
| 2-я ас. |
заангажо́ўваеш |
заангажо́ўваеце |
| 3-я ас. |
заангажо́ўвае |
заангажо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заангажо́ўваў |
заангажо́ўвалі |
| ж. |
заангажо́ўвала |
| н. |
заангажо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заангажо́ўвай |
заангажо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заангажо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
здаро́ваць
‘вітаць каго-небудзь, што-небудзь, схіляцца да каго-небудзь, чаго-небудзь (здароваць каго-небудзь, што-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здаро́ваю |
здаро́ваем |
| 2-я ас. |
здаро́ваеш |
здаро́ваеце |
| 3-я ас. |
здаро́вае |
здаро́ваюць |
| Прошлы час |
| м. |
здаро́ваў |
здаро́валі |
| ж. |
здаро́вала |
| н. |
здаро́вала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здаро́вай |
здаро́вайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
здаро́ваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
отрека́ться несов. адрака́цца (ад каго, чаго), вырака́цца, зрака́цца (каго, чаго); адмаўля́цца (ад каго, чаго), цура́цца (каго, чаго), разг. адцу́рвацца (ад каго, чаго; и без предлога), выцу́рвацца (ад каго, чаго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жури́ть несов., разг. свары́цца (на каго); дакара́ць (каго);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
непохо́жий непадо́бны (да каго, чаго, на каго, што).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
понаве́даться сов., разг. наве́дацца (да каго), даве́дацца (каго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адцура́ць
‘канфіскаваць, адымаць што-небудзь; адмаўляцца ад каго-небудзь, чаго-небудзь, выракацца каго-небудзь, чаго-небудзь; наводзіць страх на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адцура́ю |
адцура́ем |
| 2-я ас. |
адцура́еш |
адцура́еце |
| 3-я ас. |
адцура́е |
адцура́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адцура́ў |
адцура́лі |
| ж. |
адцура́ла |
| н. |
адцура́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адцура́й |
адцура́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адцура́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паднату́рыць
‘папсаваць характар каго-небудзь (паднатурыць каго-небудзь); спадабацца каму-небудзь, падладзіцца пад настрой і густ каго-небудзь (паднатурыць каму-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднату́ру |
паднату́рым |
| 2-я ас. |
паднату́рыш |
паднату́рыце |
| 3-я ас. |
паднату́рыць |
паднату́раць |
| Прошлы час |
| м. |
паднату́рыў |
паднату́рылі |
| ж. |
паднату́рыла |
| н. |
паднату́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднату́р |
паднату́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паднату́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)