Разм. Які зайшоў мімаходам з чужых месц; нетутэйшы. Зайшлы чалавек./узнач.наз.за́йшлы, ‑ага, м.Джульбарс апраўдваў наш давер: унушальны рост і загадзя натапыраная поўсць загрыўка рабілі незвычайны эфект: зайшлы спыняўся і ўжо не лез на ражон.Масарэнка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
канфідэнцыя́льны
(фр. confidentiel, ад confidence = давер)
які не падлягае агалашэнню, даверны, сакрэтны (напр. к-ая размова, к. тон).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
цно́та, ‑ы, ДМ цноце, ж.
1. Маральная чысціня; строгасць у маральных адносінах. Адчуваю калючую адзіноту І давер дзіцячы, і сталую цноту.Янішчыц./уперан.ужыв.Чуецца тады ў той песні, як шасцяць спелыя каласы і туліць цноту стары бор...Каваль.
2. Дзявочая нявіннасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фідэікамі́с
(лац. fideicommissum, ад fides = давер + comittere = яднаць)
даручэнне спадчынадаўца спадчынніку выдаць частку маёмасці трэцяй асобе, а таксама сама гэта маёмасць (у рымскім праве).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
zachwiać
зак.
1. пахіснуць; захістаць;
zachwiać zaufanie — пахіснуць давер
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
1. Увайсці, пранікнуць (у скуру і пад.) пры націранні.
2. Выцерці сабе твар. Уцерціся ручніком. □ Марыля хутка ўцерлася фартухом, каб згладзіць сваё хваляванне.Пестрак.
3.перан.Разм. Праціснуцца, прабрацца, увайсці куды‑н. Мы паціху ўцерліся ў гушчу натоўпу, а затым.. пабеглі дадому.Хадкевіч.// Пранікнуць у якое‑н. асяроддзе хітрыкамі. [Анатоль:] — З’явіўся [Труцькоў] да нас з пасведчаннем ЦК. Гаварыў, што прысланы сюды інструктарам з-за мяжы. Уцёрся да нас. Праўда, нашы падпольшчыкі не вельмі яму верылі і не пасвячалі яго ва ўсе свае справы.Машара.
•••
Уцерціся ў давер’е (давер) — тое, што і увайсці ў давер’е (давер) (гл. увайсці).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даве́рыцца sich ánvertrauen (каму-н.D); sich verlássen* (накаго-н. auf A) (здаццанадавер)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
plausible
[ˈplɔzəbəl]
adj.
1) праўдападо́бны
2) які́ выкліка́е даве́р
a plausible liar — маню́ка, яко́му лёгка ве́раць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
erzéigenvt ака́зваць (давер); рабі́ць (ласку);
Éhre ~ аддава́ць пава́гу;
Gedúld ~ выяўля́ць цярплі́васць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)