łoskotać

незак. грукатаць, грукаць, ляскаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

crash​3 [kræʃ] v.

1. разбіва́ць; разбіва́цца

2. па́даць з трэ́скам; валі́цца, разбура́цца

3. груката́ць, гру́каць

4. пацярпе́ць крах, абанкру́ціцца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пагру́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Грукаць некаторы час. Быў [Якаў] упэўнены, што нямала прыйдзецца пагрукаць у дзверы, пакуль прачнецца Юзік. Чарнышэвіч. // Пастукаць. Я выйшаў на двор і пагрукаў у сцяну знойдзеным на двары паленам. М. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

łomotać

незак.

1. грукатаць, грукаць, стукатаць;

łomotać do drzwi — грукаць у дзверы;

2. разм. біць, лупцаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

◎ Лескане́ць, лесконёць ’ляскатаць’ (ТС). Да ляскаць. Суфіксацыя, як у драг. *стуганёць (> стугонітэ ’грукаць’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

gruchotać

незак.

1. грукатаць, грукаць;

2. ламаць, разбіваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bang​3 [bæŋ] v. бра́згаць, сту́каць, ля́паць;

The door banged shut behind her. Яна бразнула дзвярыма.

bang about [ˌbæŋəˈbaʊt] phr. v. гру́каць

bang around [ˌbæŋəˈraʊnd] phr. v. = bang about

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Мазгата́ць ’біць, разбіваць, мажджэрыць’, ’грукаць дамагаючыся’ (Нас.). Рус. мозгота́ть ’тс’, ’балбатаць’, ’смактаць, есці’, ’хутка бегаць’, зах.-укр. москота́ти ’невыразна гаварыць, дрэнна вымаўляючы’, моско́та ’няясная вымова’. Да ⁺мозгот, утвораны, як стукот, лёскат, грукат, ад мазга́ць, параўн. славен. серб.-харв. мо̀згати ’ламаць галаву’ (звычайна такія дзеясловы выступаюць у пары: грукаць — грукатаць, ляскаць — лескатаць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

грук ​1, ‑у, м.

Разм. Тое, што і грукат. Грук, гоман, цяжкае пыхценне — Другі падходзіць паравоз. Колас. Змоўкнуў грук навальніц У туманах трывожных начэй. Русак.

грук ​2, выкл. у знач. вык.

Ужываецца ў значэнні дзеясловаў грукаць і грукнуць. Кавалі стук ды грук — выкавалі тры новыя булавы. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адгру́каць

1. (перастаць грукаць) áufhören zu póltern [zu kráchen, zu dónnern];

2. (пабудаваць, зрабіць што-н вялікае) разм. etw. Gróßes báuen [scháffen*, léisten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)