wykrzyk, ~u
м. выкрык, выгук, вокліч
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
го́рка², прысл.
1. Непрыемна, едка па смаку.
2. Пра адчуванне горкага смаку.
Ад зёлак стала г. ў роце.
3. у знач. выкл. го́рка! Вокліч за вясельным сталом, якім просяць маладых пацалавацца (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бра́ва
(іт. bravo)
вокліч, які выражае захапленне, пахвалу, адабрэнне.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
о-го-го́, выкл.
1. Вокліч, які выказвае захапленне, здзіўленне. О-го-го, брат! — дзядзька кажа: Цяпер зіма напэўна ляжа! Колас.
2. Вокліч, якім пераклікаюцца, каб знайсці або не згубіць адзін другога ў лесе, гаі і пад. «О-го-го!» — гукае нехта ў лесе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бра́ва, выкл.
Вокліч, які азначае захапленне, пахвалу, адабрэнне. Дзеда Тодара ссадзілі са сцэны. Гушкалі, крычалі: «Брава!» Пташнікаў.
[Іт. bravo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пас², выкл.
1. У картачных гульнях: вокліч аб адказе ад удзелу ў дадзеным розыгрышы.
Я пас!
2. перан., у знач. вык. Не ў сілах, вымушаны адмовіцца што-н. зрабіць (разм.).
Тут я пас.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
браві́сіма
(іт. bravissimo)
вокліч, які азначае найвышэйшую ступень захаплення, пахвалы, адабрэння.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
hey [heɪ] interj. infml эй! (вокліч, якім звяртаюцца да каго-н., аклікаюць каго-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
okrzyk, ~u
м. вокліч, крык;
okrzyk radości — вокрык радасці;
zwycięski okrzyk — пераможны вокліч;
witać ~ami — вітаць воклічам
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Áusrufung f -, -en
1) во́кліч; абвяшчэ́нне; аб’яўле́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)