míndern vt памянша́ць, паніжа́ць, скарача́ць; аслабля́ць, змякча́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

deaden [ˈdedn] v. аслабля́ць; заглуша́ць, заглу́шваць;

deaden pain прытупля́ць боль;

The walls deaden sound. Сцены заглушаюць шум.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Паслабаджа́ць ’аслабляць нацягнутае або туга завязанае, адпускаць’ (Юрч., Бяльк.), паслабадніць ’параскашнець, зрабіцца прастарней’, ’вызваліцца, мець вольны час’, ’адчуць сябе лепш’ (Юрч., Сл. ПЗБ). УтворанД ад слабода < свабода (гл.) і слабодны і прэфіксе па‑ са значэннем пашырэння дзейнасці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rozprężać

незак.

1. расцягваць, раздуваць, расшыраць;

2. аслабляць напружанне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

астазі́раваць

(ад а- + гр stasis = стан)

аслабляць уплыў зямнога магнетызму на магнітную стрэлку вымяральнага прыбора.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

отжима́ть несов.

1. (выжимать влагу) адціска́ць; (о белье) выкру́чваць;

2. (ослаблять зажим) спец. адпуска́ць, аслабля́ць;

3. (оттеснять) адціска́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

debilitate

[dɪˈbɪlɪteɪt]

v.

абясьсі́льваць; аслабля́ць, рабі́ць кво́лым або́ няду́жым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ábschwächen

1. vt аслабля́ць, змякча́ць

2. ~, sich слабе́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábspannen vt распрага́ць; аслабля́ць;

ábgespannt sein быць сто́мленым [змо́раным]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

амартыза́тар

(рус. амортизатор, ад фр. amortir = аслабляць, змякчаць)

прыстасаванне ў машынах для змякчэння штуршкоў, удараў пры яздзе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)