discharge​2 [dɪsˈtʃɑ:dʒ] v.

1. разгружа́ць (што-н.)

2. law апра́ўдваць (падсуднага), вызваля́ць (з турмы)

3. fml выко́нваць (абавязкі)

4. выпла́чваць (даўгі)

5. (from) звальня́ць (з працы, з арміі); выпі́сваць; выпі́свацца (з бальніцы)

6. fml выстрэ́льваць, страля́ць (з ружжа)

7. спуска́ць (газ, вадкасць)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sanctify

[ˈsæŋktɪfaɪ]

v.t. -fied, -fying

1) асьвяча́ць, рабі́ць сьвяты́м

A life of sacrifice had sanctified her — Е́йнае самаахвя́рнае жыцьцё зрабі́ла яе́ сьвято́ю

2) ачышча́ць ад грахо́ў

3) апра́ўдваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

réinwaschen аддз.

1. vt

1) адмыва́ць дачыста́

2) перан. апра́ўдваць, выгаро́джваць

2. ~, sich адмыва́цца дачыста́

2) перан. апра́ўдвацца, выгаро́джваць сябе́, абяля́ць сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

absolve

[əbˈzɑ:lv]

v.t.

1) апра́ўдваць (ад віны́ ці за́кіду); звальня́ць ад ка́ры

2) адпушча́ць грахі́

3) вызваля́ць

absolve from promise, duty or obligation — вы́зваліць ад абяца́ньня, абавя́зку або́ абавяза́ньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bewähren

1. vt дака́зваць сапра́ўднасць;

séinen Ruf ~ апраўда́ць сваю́ рэпута́цыю

2. ~, sich ака́звацца прыда́тным; апра́ўдваць надзе́і;

sich als tréuer Freund ~ паказа́ць сябе́ ве́рным ся́брам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuszahlen

1. vt выпла́чваць

2. ~, sich апра́ўдваць сябе́; быць рэнта́бельным áuszählen

vt

1) вылі́чваць, падлі́чваць, пералі́чваць

2) спарт. адлі́чваць секу́нды (над баксёрам у накаўце)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

excuse

[ɪkˈskju:z]

1.

v.

1) выбача́ць, прабача́ць, дарава́ць

Excuse me! — Выбача́йце!

2) апра́ўдваць (-ца)

3) вызваля́ць (ад экза́мэну), быць вы́зваленым

2.

n.

1) адгаво́рка f., вы́крут -у m.

2) выбачэ́ньне n.

3) апраўда́ньне -я n.

•

- excuse oneself

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

acquit

[əˈkwɪt]

v.t. -quitted, -quitting

1) апра́ўдваць; прызнава́ць невінава́тым

The jury acquitted the innocent man — Прысяжны́я апраўда́лі невінава́тага чалаве́ка

2) спло́чваць

to acquit a debt — сплаці́ць доўг

3) звальня́ць ад абавя́зку, забавя́заньня

to acquit oneself — спра́віцца; даць ра́ды

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

clear​2 [klɪə] v.

1. ачышча́ць; ачышча́цца; станаві́цца чы́стым/я́сным/празры́стым; прыбіра́ць;

clear one’s throat адка́шляцца;

clear the table прыбра́ць са стала́

2. апра́ўдваць; ачышча́ць ад падазрэ́нняў

3. пераско́кваць; браць перашко́ду

4. атры́мліваць чы́сты прыбы́так

clear away [ˌklɪərəˈweɪ] phr. v. прыбіра́ць; рассе́йвацца, разыхо́дзіцца

clear off [ˌklɪərˈɒf] phr. v.

1. ско́нчыць недаро́бленую пра́цу

2. infml ісці́ прэч

clear out [ˌklɪərˈaʊt] phr. v.

1. прыбіра́ць; апаражня́ць, спаражня́ць, ачышча́ць

2. infml выбіра́цца, змо́твацца

clear up [ˌklɪərˈʌp] phr. v.

1. праясня́ць; праясня́цца; праясне́ць; высвятля́ць;

clear up a misunderstanding высвятля́ць непаразуме́нне

2. прыбіра́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

warrant

[ˈwɔrənt]

1.

n.

1) падста́ва f.

He had no warrant for his actions — Ён ня меў нія́кай падста́вы для сваі́х учы́нкаў

2) пісьмо́вы дазво́л, о́рдэр -у m.

a warrant to search the house — о́рдэр на ператру́с у до́ме

3) абяца́ньне n., гара́нтыя f.

2.

v.t.

1) дава́ць дазво́л

2) апра́ўдваць

Nothing can warrant such rudeness — Нішто́ ня мо́жа апраўда́ць таку́ю гру́басьць

3) абяца́ць; гарантава́ць

The shopkeeper warranted the quality of goods — Кра́мнік гарантава́ў я́касьць тава́раў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)