Éhrenzeichen n -s, - знак паша́ны; адзна́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wáhrzeichen n -s, - прыкме́та, адзна́ка, сі́мвал

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zwíschenzensur f -, -en адзна́ка з плю́сам [з мі́нусам]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аднаро́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднароднага. Аднароднасць — асноўная адзнака раствораў. □ У паэзіі Багдановіча — у аснове, унутры — адзінства пошукаў, роздуму, працы і — на паверхні — ніякага адзінства почырку, ніякай аднароднасці формы. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

B​2 [bi:] n. адзна́ка «до́бра»;

She got (a) B in/for geography. Яна атрымала «добра» па геаграфіі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

C​2 [si:] n. акадэмі́чная адзна́ка «здавальня́юча»;

She got a C in maths. Яна атрымала «здавальняюча» па матэматыцы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trademark

[ˈtreɪdmɑ:rk]

n.

1) фірмо́вая ма́рка

2) характэ́рная адзна́ка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Élfmeterpunkt m -es, -e адзінаццаціметро́вая адзна́ка (футбол)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Unterschéidungsmerkmal n -(e)s, -e распазнава́льная адзна́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пасрэ́дны, ‑ая, ‑ае.

Невысокі па якасці, не вельмі добры, сярэдні, звычайны. Пасрэдная адзнака. □ Што ж датычыць узроўню вытворчасці ў гэтым калгасе, то ён, нягледзячы на вельмі пасрэдныя землі, з’яўляецца даволі высокім. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)