адзна́ка ж.

1. (метка, знак) Zéichen n -s, -, Kénnzeichen n;

2. (прыкмета) Mérkmal n -s, -e;

3. (ступень ведаў) Zensúr f -, -en, Nóte f -, -n;

ста́віць адзна́ку éine Nóte geben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

colors

адзна́ка, во́пратка (арганіза́цыі, па́ртыі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wings

pl.

адзна́ка, дава́ная пілёту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Éhrenzeichen n -s, - знак паша́ны; адзна́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wáhrzeichen n -s, - прыкме́та, адзна́ка, сі́мвал

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zwíschenzensur f -, -en адзна́ка з плю́сам [з мі́нусам]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trademark

[ˈtreɪdmɑ:rk]

n.

1) фірмо́вая ма́рка

2) характэ́рная адзна́ка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Élfmeterpunkt m -es, -e адзінаццаціметро́вая адзна́ка (футбол)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Unterschéidungsmerkmal n -(e)s, -e распазнава́льная адзна́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пасрэ́дна прысл.

1. míttelmäßig;

2. у знач. наз. н. (адзнака) die Nóte [Zensúr] áusreichend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)