negative
1) адмо́ўны
2)
3)
1) адмаўле́ньне
2) (у дыску́сіі) запярэ́чаньне
3) адмо́ўны лік
4) адмо́ўная я́касьць або́ ры́са хара́ктару
5)
6)
7) вэ́та,
v.
1) адмаўля́ць, пярэ́чыць; галасава́ць супро́ць
2) аспрэ́чваць, даво́дзіць памылко́васьць каго́-чаго́
3)
•
- in the negative
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dabéi
1) пры гэ́тым [тым, ім, ёй, іх];
das Gúte ~ ist, dass… до́бра пры гэ́тым то́е, што…;
es ist nichts ~ гэ́та не ма́е значэ́ння; вы́рашана!, няха́й так і бу́дзе;
ich bin ~ я зго́дзен;
~ sein
2) да таго́ ж, ра́зам з тым;
er ist klug und ~ sehr gútmütig ён разу́мны і ра́зам з тым ве́льмі до́бры
3) каля́ (пры чым
er war ~ ён быў [прысу́тнічаў] пры гэ́тым
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Stein
1) ка́мень;
mir fiel ein ~ vom Hérzen у мяне́ бы́ццам гара́ з плячэ́й звалі́лася;
2) ко́стачка (у пладах)
3)
der ~ der Wéisen філасо́фскі ка́мень;
bei
~ und Bein schwören кля́сціся ўсі́м на све́це, кля́сціся і бажы́цца;
es friert heute ~ und Bein
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Verkéhr
1) рух; ву́лічны рух;
im ~ sein курсі́раваць;
den ~ drósseln скарача́ць рух,
den ~ stören паруша́ць рух;
auf der Stráße herrscht stárker [réger] ~ на ву́ліцы вялі́кі рух
2)
3) зно́сіны (па пошце, чыгунцы)
4)
5) зно́сіны;
mit
bríeflicher ~ перапі́ска, карэспандэ́нцыя;
der ~ mit ihm ist nichts für dich ён табе́ не кампа́нія
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verstéhen
1.
1) разуме́ць, ця́міць, ке́міць;
2) уме́ць (што
von éiner Sáche nichts ~ не ця́міць нічо́га ў спра́ве;
er verstéht es, gut zu málen ён уме́е до́бра малява́ць;
verstéht er viel von Musík? ён ду́жа разбіра́ецца ў му́зыцы?
2. ~, sich
1) разуме́ць адзі́н аднаго́, знахо́дзіць агу́льную мо́ву, паразуме́цца
2):
es verstéht sich von selbst само́ сабо́й зразуме́ла
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
з’е́хаць, з’еду, з’едзеш з’едзе;
1. Едучы, спусціцца адкуль‑н.
2. Едучы, павярнуць куды‑н.
3. Выехаць, паехаць адкуль‑н. (звычайна далёка або надоўга).
4. Ссунуцца са свайго месца; збіцца, спаўзці.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калаці́ць, калачу, калоціш, калоціць;
1. Выклікаць дрыжанне чаго‑н.; хістаць, трэсці.
2. Выклікаць дрыжыкі, азноб (пра холад, ліхаманку, страх і пад.).
3.
4.
5.
6. і
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заня́цца 1, займуся, зоймешся, зоймецца;
1.
2.
3.
заня́цца 2, зоймецца;
1. Загарэцца, успыхнуць.
2. Наступіць, пачацца (пра раніцу, зару і пад.).
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыйсці́ся, прыйду́ся, пры́йдзешся, пры́йдзецца;
1. Аказацца адпаведным, падысці па якіх‑н. прыкметах, у якіх‑н. адносінах.
2. Апынуцца на якім‑н. месцы, узроўні; супасці з чым‑н.
3. Скласці якую‑н. колькасць у адносінах да каго‑н.; дастацца.
4.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
склада́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Які складаецца з некалькіх частак, элементаў; састаўны.
2. Які з’яўляецца сістэмай многіх узаемазвязаных частак.
3. Які характарызуецца сукупнасцю звязаных паміж сабой з’яў, адносін, прыкмет і пад.
4. Які спалучае ў сабе разнастайныя, часта супярэчлівыя бакі, рысы (пра чалавека, яго характар і пад.).
5. Цяжкі для разумення, рашэння, ажыццяўлення і пад.
6. Такі, які можна складваць дзякуючы рухомаму злучэнню частак.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)