her adv

1) ране́й

2) хутчэ́й, болей;

je ~, dsto bsser чым ране́й, тым лепш;

er kann es ~ tun als ich ён мо́жа зрабі́ць гэ́та хутчэ́й за мяне́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entfllen* vi (s)

1) выпада́ць; вы́лецець (з галавы́) (D – у каго-н.);

das Wort ist mir ~ я забыў гэ́та сло́ва

2) (auf A) дастава́цца, выпада́ць (на долю)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gaul m -es, Gäule (благі́) конь;

das bringt inen ~ um разм. гэ́та непасі́льная пра́ца;

inem geschnkten ~ sieht man nicht ins Maul до́ранаму каню́ ў зу́бы не глядзя́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

geng adv го́дзе, даво́лі, до́сыць;

gut ~ даво́лі до́бра;

mehr als ~ больш чым даво́лі;

ich hbe ~ (davn) з мяне́ гэ́тага хапа́е; мне гэ́та надаку́чыла;

~ des Gten! до́брага пакрысе́!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hinus adv

1) во́нкі, з;

~! прэч!;

darüber ~ звыш таго́

2) пры абазначэнні часу на;

auf Jhre ~ на до́ўгія гады́;

darüber bin ich ~ гэ́та для мяне́ про́йдзены эта́п [шлях]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Maner f -, -en

1) мане́ра, ме́тад, спо́саб;

j-n auf ine gte ~ lswerden* такто́ўна адвяза́цца [адчапі́цца] ад каго́-н.;

das ist lles ~! гэ́та ўсё ненатура́льна [шту́чна]!

2) мане́ры, паво́дзіны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

richlich

1. a (больш чым) дастатко́вы, шчо́дры;

das ist twas ~! (аб непрыемнасцях) гэ́та ўжо зана́дта

2. adv удо́сталь, з лі́шкам, ве́льмі, грунто́ўна;

es ist ~ Platz ме́сца дастатко́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

spien*

1. vt

1) плява́ць, ха́ркаць;

Blut ~ ха́ркаць крывёй

2) вывярга́ць по́лымя;

Gift und Glle ~ вар’ява́цца

2. vi плява́ць;

ich spie daruf разм. мне наплява́ць на гэ́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nlieb a непрые́мны; пры́кры;

es ist mir ~, dies zu erfhren мне непрые́мна даве́дацца пра гэ́та;

es ist mir nicht ~, dass er kommt я ра́ды, што ён пры́йдзе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

даручэ́нне, ‑я, н.

1. Справа, даручаная каму‑н. для выканання; заданне. Партыйнае даручэнне. □ У больш тонкія пачуцці .. [шафёр] не ўваходзіў, а ведаў адно: узяў баец даручэнне, павінен выканаць. Кулакоўскі. Было яшчэ даручэнне райкома праверыць суседні калгас «Бальшавік». Дуброўскі.

2. Дакумент, які дае каму‑н. права дзейнічаць ад імя асобы, што выдала яго; даверанасць. Пакідаючы Закуцце, Ігар напісаў гаспадару даручэнне, каб той атрымаў у канторы саўгаса, як прыйдзе на гэта час, Ігараву зарплату. Ермаловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)