нівеліро́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст па нівеліраванні (у 1 знач.).

|| ж. нівеліро́ўшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Меха́нік, меха́ник ’спецыяліст па механіцы’ (ТСБМ, Некр.). З польск. mechanik (Кюнэ, Poln., 77), якое з лац. mechanikus ’тс’ < ст.-грэч. μηχανικός ’умелы, вынаходнік’ < μηχανή ’машына’, ’выдумка’, ’хітрасць’, ’асадная машына’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Аташэ́ ’спецыяліст-кансультант пры пасольстве’. Новае (XX ст.) запазычанне з рускай (Крукоўскі, Уплыў, 78), дзе з франц. attaché (Курс суч., 166) у сярэдзіне XIX ст. (Шанскі, 1, А, 173).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адбе́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па адбелцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акіяно́граф, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне акіянаграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акіяно́лаг, ‑а, ж.

Спецыяліст у галіне акіяналогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акушэ́р, ‑а, м.

Урач, спецыяліст па акушэрству.

[Фр. accoucheur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аленегадо́вец, ‑доўца, м.

Спецыяліст па аленегадоўлі; аленявод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алерго́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне алергалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анко́лаг, ‑а, м.

Урач — спецыяліст па анкалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)