ро́ўнасць, -і, ж.

1. Уласцівасць і стан роўнага, а таксама пра вялікае роўнае месца.

Гаворка раптам страціла р.

Палявая р.

2. Поўнае падабенства, аднолькавасць (па велічыні, колькасці, якасці і пад.).

Р. сіл.

3. Становішча людзей у грамадстве, што выяўляецца ў аднолькавых адносінах да сродкаў вытворчасці і ў карыстанні аднолькавымі палітычнымі і грамадзянскімі правамі.

Р. народаў і нацый.

4. У матэматыцы: суадносіны паміж велічынямі, якія паказваюць, што адна велічыня роўная другой.

Знак роўнасці (=).

Ставіць знак роўнасці паміж кім-, чым-н. (перан.: прызнаваць раўнацэнным).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

умо́ўны, -ая, -ае.

1. Загадзя ўмоўлены і зразумелы толькі тым, хто ўмовіўся.

У. стук.

Умоўнае месца.

2. Які мае сілу толькі пры якіх-н. умовах.

Умоўнае асуджэнне.

Прыгавораны ўмоўна (прысл.). Умоўная згода.

У. рэфлекс (выпрацаваны пад уплывам пэўных умоў).

3. Які не існуе на самай справе, яўны або сімвалічны.

Умоўная мяжа.

Умоўныя дэкарацыі.

4. У граматыцы: які ўтрымлівае ў сабе значэнне ўмовы (у 1 знач.).

У. сказ.

У. лад дзеяслова.

У. злучнік.

|| наз. умо́ўнасць, -і, ж. (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ani

ні;

ani kroku z miejsca! — ні кроку з месца!;

ani jeden — ніводзін;

ani on, ani ona — ні ён, ні яна;

ani się obejrzysz — не паспееш азірнуцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ustępować

ustęp|ować

незак. уступаць; саступаць;

~ować komu miejsce — саступаць каму месца;

~ować z drogi — саступаць дарогу;

jakość towaru nie ~uje wartości — якасць тавару адпавядае яго кошту

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

perch

I [pɜ:rtʃ]

1.

n.

1) жэ́рдка для пту́шак, высо́кае бясьпе́чнае ме́сца

2) ме́ра даўжыні́ 5,03 мэ́траў

2.

v.

спусьці́цца і се́сьці (пра пту́шку); усе́сьціся высо́ка

II [pɜ:rtʃ]

n., pl. perches or (collect) perch

аку́нь -я́ m. (ры́ба)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

plunge

[ˈplʌndʒ]

1.

v.

1) зь сі́лай кіда́ць, шпурля́ць (у ва́дкасьць)

2) кі́дацца (у ваду́, бо́йку), урыва́цца (у пако́й)

3) ныра́ць, акуна́ць (-ца), дава́ць нырца́

2.

n.

1) ныра́ньне, акуна́ньне n.

2) ме́сца для ныра́ньня

3) пла́ваньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Mandát n -(e)s, -e

1) манда́т;

das ~ über etw. (A) bekómmen* атрыма́ць манда́т на кірава́нне чым-н.

2) нака́з (выбаршчыкаў)

3) парла́менцкі манда́т; дэпута́цкае ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchrücken vi (s) (D) ісці́ сле́дам (за кім-н.); прасо́ўвацца (за кім-н., за чым-н.);

für j-n díenstlich ~ заня́ць чыё-н. ме́сца па слу́жбе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ráffen

1. vt

1) збіра́ць, падбіра́ць;

ein lánges Kleid ~ падабра́ць до́ўгую суке́нку

2):

etw. an sich ~ разм. захо́пліваць [прысво́йваць] што-н.

2. ~, sich уска́кваць (са свайго месца)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmhängen I vt

1) пераве́шваць (на другое месца)

2) (j-m) накі́нуць (паліто і г.д. на каго-н.);

sich (D) etw. ~ накі́нуць што-н. на сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)