спра́ва дрэ́нна ско́нчыцца die Sáche wird schlimm [böse] énden;
◊
гэ́та дрэ́нна па́хне das ist ánrüchig;
дрэ́нна ляжы́ць es verléitet zum Díebstahl;
дрэ́нна не кладзі́ Gelégenheit macht Díebe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
перавы́сіць
1. (якую-н.мяжу, нормуі г. д.) übertréffen*vt, überstéigen*vt; überrágen vt;
перавы́сіць узро́вень das Niveau [-´vo:] überschréiten*;
гэ́та перавы́сіла яго́ магчы́масці das ging über séine Möglichkeiten hináus;
2. (парушыцьмежыдапушчальнага) überschréiten*vt;
перавы́сіць паўнамо́цтвы die Vóllmacht überschréiten*;
перавы́сіць ула́ду die Macht missbráuchen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
апры́крацьразм. (зрабіцца невыносным) zum Hálse heráushängen*, auf die Nérven gehen* (D);
мне гэ́та апры́крала davón hábe ich die Náse voll; das geht mir auf die Nérven; das hängt mir zum Hals (he)ráus, das hábe ich über, das ist mir über, das ist mir zuwíder
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кружы́ць
1. dréhen vt, im Kreis(e) dréhen;
2. (рухацца па крузе) Kréise zíehen*, kréisen vi;
я́страб кру́жыць der Hábicht zieht Kréise;
3. (прамяцеліцу, завею) wírbeln vi;
мяце́ліца кру́жыць der Schnéesturm wírbelt;
4. (блукаць) umhér¦irren vi (s);
гэ́та кру́жыць яму́ галаву́ das steigt ihm zu Kopf
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Клак1 ’пыж’ (ТСБМ). Укр.клак ’пакулле, пачассе’, польск.kłak ’тс’, ’зблытаныя валасы’, ’пучок’, чэш.klaký ’адзенне’. Бел.клак ’пыж’ можна лічыць калькай з польск.pakul ’тс’ (гл. Кюнэ, Poln., 65).
Клак2 ’сцяг’ (Мат. Гом.). Гл. клак1. У адрозненне ад клак1гэта слова можна разглядаць як генетычна звязанае з іншымі славянскімі паралелямі. Гл. таксама клок.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́мал ’мель, каса, абмялелае месца’ (Гарэц.). Рус.вы́мол ’яма, калдобіна’, укр.ви́мул ’яма, выбітая вадой’ (Марусенка, Полесье, 221), польск.wymuł ’канава, паглыбленне, вымытае вадой’, в.-луж.wumuł, чэш.výmol, славац.výmoľ ’тс’. Ад vymeti (гл. малоць) з нулявым афіксам (Гл. Махэк₂, 368). Памылкова Нітшэ (66), які звязвае гэта з мул ’іл’. Адносна вакалізму назоўніка гл. Варбот, Словообр., 24, 29.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вэ́нгож ’вугор Anguilla L.’ (Крыв.). Запазычанне з польск.węgorz ’тс’ (а гэта да прасл.*ǫgorь ’тс’; гл. Брукнер, 609; Махэк₂, 667; Фасмер, 4, 146). Параўн. яшчэ вуго́р. Таксама запазычаны з польскай мовы і іншыя назвы вугра: вэ́нгер, вэнго́р, ві́нгор (Крыв.), ванго́ш, ванго́р (гл. Зданцэвіч, Бел.-польск. ізал., 33). Формы на ‑ор, відавочна, адлюстроўваюць адаптацыю да адпаведных бел. слоў (вуго́р).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ві́са ’тое, што вісіць’, звычайна ў загадцы гэта ’груша’ (драг., Лучыц-Федарэц, вусн. паведамл.), укр.ві́са́ ’вага’, рус.наўг., тамб.виса ’тое, што вісіць; яблык’, арханг.виси ’павекі’, вяц., каз. ви́сы ’валасы’, сіб. ’апоўзіны’, польск.усх.wisa ’тс’, wisza//wisa ’тое, што вісіць (у загадцы)’, балг.виса ’тое, што вісіць’; ’шчака’. Да вісець. Гл. таксама Рудніцкі, 1, 439.