праве́сці, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікпро́сты, ‑ая, ‑ае.
1. Аднародны па саставу, элементарны; не складаны, не састаўны.
2. Не складаны, не цяжкі для разумення, выканання, рашэння.
3. Без асаблівых упрыгожанняў; не мудрагелісты, не вычварны.
4. Грубы па якасці; недастаткова апрацаваны.
5. Які нічым не вызначаецца сярод іншых; звычайны.
6. Звычайны, не заказны (пра пісьмо, бандэроль і пад.).
7. Няхітры, прастадушны, адкрыты, не ганарлівы.
8.
9.
10. Прамы, роўны, без выгібаў.
11. Яўны, адкрыты.
12.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перане́сці, ‑нясу, ‑нясеш, ‑нясе; ‑нясём, ‑несяце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стыль 1, ‑ю,
1. Сукупнасць прыкмет, якія характарызуюць мастацтва поўнага часу і напрамку з боку ідэйнага зместу і мастацкай формы.
2. Моўныя сродкі, характэрныя для якога‑н. пісьменніка або літаратурнага твора, жанру, напрамку; сукупнасць прыёмаў выкарыстання такіх сродкаў.
3. Метад, характар якой‑н. работы, дзейнасці.
4.
•••
[Фр. style ад грэч. stylos — палачка для пісьма.]
стыль 2, ‑ю,
Спосаб летазлічэння.
•••
[Фр. style ад грэч. stylos — палачка для пісьма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ча́стка, ‑і,
1. Пэўная доля чаго‑н. цэлага.
2. Састаўны кампанент, элемент цэлага.
3. Раздзел літаратурнага, музычнага твора.
4. Аддзел якой‑н. установы, асобная галіна кіравання.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НАВАГРУ́ДАК,
горад
Паводле
У 12
Навагрудскі завод газавай апаратуры, абястлушчанага малака і агароднінасушыльны з-ды, маслакамбінат, млынкамбінат, хлебазавод, ф-кі швейная і валюшна-лямцавая,
Літ.:
Королев Н.Д. Новогрудок: Ист.-экон. очерк.
Навагрудак: [Фотаальбом].
Гайба М.П. Навагрудак:
Памяць:
М.П.Гайба (гісторыя), С.Ф.Самбук (архітэктура).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
набра́цца, ‑бяруся, ‑бярэшся, ‑бярэцца; ‑бяромся, ‑берацеся;
1.
2. Напоўніцца чым‑н.
3. Дасягнуць нейкай колькасці, лічбы.
4. Насыціцца, прасякнуць чым‑н.
5. Знайсці ў сабе ўнутраныя сілы, магчымасці, якасці.
6. Пераняць, навучыцца чаму‑н.
7. Нацярпецца, перажыць, адчуць.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дух, ‑у і ‑а,
1. ‑у. Псіхічныя здольнасці; свядомасць.
2. ‑у. Унутраны стан, настрой, маральная сіла чалавека ці калектыву.
3. ‑у. Характэрныя ўласцівасці, сутнасць, унутраны сэнс чаго‑н.
4. ‑а. У міфалагічных і рэлігійных уяўленнях — бесцялесная, звышнатуральная істота, якая прымае ўдзел у жыцці прыроды і чалавека.
5. ‑у,
6. ‑у.
7. ‑у.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папа́сці, ‑паду́, ‑падзе́ш, ‑падзе́; ‑падзём, ‑падзяце́;
1.
2. Пранікнуць, прайсці ўнутр чаго‑н.; апынуцца дзе‑н.
3. Знянацку, выпадкова наступіць на што‑н. або трапіць куды‑н.; зачапіць што‑н.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зацягну́ць 1, ‑цягну, ‑цягнеш, ‑цягне;
1. Цягнучы, даставіць куды‑н.
2.
3. Уцягнуць у сярэдзіну, унутр чаго‑н.
4. Удыхнуць, уцягнуць у сябе (дым, паветра і пад.).
5. Накрыць тонкім слоем чаго‑н.
6. Пацягнуць, расправіць (занавеску і пад.) так, каб закрыць, засланіць што‑н.
7. Туга завязаць, сцягнуць.
8. Заняць чым‑н. часу больш, чым меркавалася; затрымаць заканчэнне чаго‑н.
9. Шчыльна закруціць, зашрубаваць.
•••
зацягну́ць 2, ‑цягну, ‑цягнеш, ‑цягне;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)