арме́ец, армейца, м.

Той, хто служыць у арміі; вайсковец. Вайна адгрымела. Салют Уславіў шляхі перамогі. І выпаў армейцу маршрут На новыя выйсці дарогі. Глебка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падымча́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Хутка падбегчы або пад’ехаць. Дзяўчынка падымчалася к маці, абняла яе за ногі і зашаптала: — Мама, гэта вайна ўжо? Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

молниено́сный мала́нкавы, бліскаві́чны; (мгновенный) вокамгне́нны;

с молниено́сной быстрото́й з ху́ткасцю мала́нкі;

молниено́сная война́ мала́нкавая вайна́;

молниено́сный взгляд імгне́нны по́зірк.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

захо́пніцкі Raub-, Erberungs-; räuberisch;

захо́пніцкая вайна́ паліт. Erberungskrieg m -(e)s, -e, Rubkrieg m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

грамадзя́нскі, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да прававога становішча грамадзян (у 1 знач.) у дзяржаве. Грамадзянскі кодэкс. Грамадзянскія правы. Грамадзянскія законы. / Накіраваны на карысць грамадства; уласцівы грамадзяніну. Грамадзянскі абавязак.

2. Неваенны, цывільны. Ніхто пабочны сюды не заглядваў — грамадзянскаму насельніцтву ўвогуле было забаронена хадзіць у лес, а гітлераўцы баяліся. Няхай.

•••

Грамадзянская вайна гл. вайна.

Грамадзянская паніхіда гл. паніхіда.

Грамадзянскі шлюб гл. шлюб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астачарце́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Вельмі надакучыць; абрыднуць, апрыкраць. І дзе запыніцца яна [лава людзей]? Астачарцела ёй вайна. Колас. Але астачарцелі ўсе Старых канонаў рытмы. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панае́хаць, ‑едзе; зак.

Разм. Тое, што і панаязджаць. Скончылася вайна. У горадзе адкрыліся санаторыі, панаехалі курортнікі. Хомчанка. На вуліцу панаехала многа падвод — цэлы абоз. Ставер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

attrition [əˈtrɪʃn] n. fml

1. знясі́ленне;

a war of attrition вайна́, разлі́чаная на знясі́ленне праці́ўніка

2. знос, зно́шванне; марнава́нне; тра́та (прыродных рэсурсаў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

знясі́ленне ср. поте́ря сил, изнеможе́ние; истоще́ние;

вайна́ на з. — война́ на истоще́ние;

з. нерво́вай сістэ́мы — истоще́ние не́рвной систе́мы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

азмро́чыць сов. омрачи́ть, помрачи́ть;

ве́чар ~чыў не́ба — ве́чер омрачи́л (помрачи́л) не́бо;

вайна́ ~чыла дзяці́нства — война́ омрачи́ла (помрачи́ла) де́тство

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)