ня́нька, -і, ДМ -ньцы, мн. -і, -нек, ж.
1. Жанчына, якая даглядае дзяцей у сям’і.
Пайсці ў нянькі.
Дзе нянек многа, там дзіця бязнога (прыказка).
2. перан. Той, хто апякае каго-н., клапоціцца пра каго-н.
|| ласк. ня́ня, -і, мн. -і, нянь, ж. (да 1 знач.).
|| прым. ня́ньчын, -а.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
валяр’я́нка, ‑і, ДМ ‑нцы, ж.
Разм. Валяр’янавыя каплі. Над.. [Марынкай] нахілілася жанчына ў белым халаце, у пакоі запахла нашатырным спіртам і валяр’янкай. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апера́тарка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.
Разм. Жанчына-аператар, якая кіруе работай складанага механізма або адказвае за выкананне вытворчага працэсу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карава́йніца, ‑ы, ж.
Разм. Жанчына, якая прымае ўдзел у выпечцы і дзяльбе каравая на вяселлі. Каравайніцы ўнеслі наручніках вялізны, як рэшата, пірог. Вітка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кі́цель, ‑я, м.
Форменная аднабортная куртка са стаячым каўняром. За сталом сядзіць маладая жанчына ў форменным кіцелі з бліскучымі пагонамі на плячах. Васілёнак.
[Ням. Kittel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяздзе́туха, ‑і, ДМ ‑тусе, ж.
Разм. Бяздзетная жанчына. Сама Антоля бяздзетуха і старая ўжо, не можа адна даць рады сваёй гаспадарцы. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
finely
[ˈfaɪnli]
adv.
1) ува́жна, дакла́дна; руплі́ва
2) элега́нтна
a finely dressed woman — элега́нтна апра́нутая жанчы́на
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
woman [ˈwʊmən] n. (pl. women) жанчы́на, кабе́та;
a woman friend сябро́ўка;
a woman of fa shion мо́дніца;
a woman of quality зна́тная да́ма;
a woman of pleasure жанчы́на лёгкіх паво́дзін;
a woman of the house гаспады́ня;
a woman’s wit жано́чы інсты́нкт;
a woman’s reason iron. жано́чая ло́гіка;
an old woman стара́я, бабу́ля
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
старо́жка ж.
1. Wä́chterhäus¦chen n -s, -, Wä́rterhäus¦chen n;
2. разм. (жанчына-вартаўнік) Wächterin f -, -nen, Wärterin f -, -nen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дво́рнічыха ж.
1. разм. (дворнікава жонка) Frau des Háuswarts [Stráßenfegers];
2. (жанчына-дворнік) Háuswärterin f -, -nen; Stráßenfegerin f -, -nen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)