салено́ ід
(ад гр. solen = трубка + -оід )
драцяная спіраль, наматаная на стрыжань, вакол якой пры прапусканні электрычнага току ўтвараецца магнітнае поле .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
НАВАПО́ ЛЬСКІ СЕЛЬСКАГАСПАДА́ РЧЫ ТЭ́ ХНІКУМ .
Засн. ў 1952 у в. Новае Поле (Мінскі р-н ). Рыхтуе правазнаўцаў і бухгалтараў. Спецыяльнасці (1999/2000 навуч. г. ): правазнаўства; бухгалтарскі ўлік, аналіз і кантроль. Прымае асоб з сярэдняй адукацыяй. Навучанне дзённае.
т. 11, с. 101
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Лужы́ шча 1 поле , дзе раней было балота’ (навагр. , Жыв. сл. ). Да лу́ жа (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко (Афікс. наз., 159).
Лу́ жышча 2 поле на месцы ўзаранага лугу’ (Прышч. дыс. ). Да луг 1
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
field
[fi:ld]
1.
n.
1) по́ ле n. m.
2)
а) пляцо́ ўка f. о́ вая або́ і́ ншая)
б) по́ ле n. m. е́ сца n.
a flying field — лётнішча
the gold fields — капа́ льні зо́ лата
the coal fields — ву́ гальны басэ́ йн
3)
а) по́ ле бітвы́
б) бі́ тва f.
4) галіна́ f. по́ ле дзе́ йнасьці
the field of politics — галіна́ палі́ тыкі
2.
adj.
1) палявы́
field hospital — палявы́ шпіта́ ль
2) баявы́
a field operation — баява́ я апэра́ цыя
take the field — распача́ ць бі́ тву, гульню́ , агіта́ цыю
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
domena
ж. кніжн.
1. поле дзейнасці; галіна; сфера;
2. гіст.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дапало́ ць , ‑палю, ‑полеш, ‑поле ; зак. , што .
Скончыць палоць што‑н.; прапалоць да якога‑н. месца, прадмета. Дапалоць лён. Дапалоць да дарогі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абсе́ яцца , ‑союся, ‑сеешся, ‑сеецца; зак.
Засеяць сваё поле , участак. [Сымон] ужо жыў у новай хаце, ужо абгарадзіўся, абсталяваўся, абараўся і абсеяўся. Чорны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капу́ снік м.
1. (поле ó hlfeld n
2. перан. разм. вечарынка ) bú nter Á bend (bei Schauspielern und Studenten )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Rí eselfeld n часцей pl с.-г. араша́ льнае по́ ле
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
распрацава́ ць , -цу́ ю, -цу́ еш, -цу́ е; -цу́ й; -цава́ ны; зак. , што.
1. Старанна апрацоўваючы, зрабіць прыгодным для чаго-н.
Р. поле .
2. Усебакова даследаваць, вывучыць.
Р. праблемнае пытанне.
3. Вычарпаць дзе-н. усю магчымую здабычу карысных выкапняў.
Залаты прыіск ужо распрацаваны.
|| незак. распрацо́ ўваць , -ваю, -ваеш, -вае.
|| наз. распрацо́ ўванне , -я і распрацо́ ўка , -і, Д М о́ ўцы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)