Карпе́ць ’трывожыць, хваляваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Карпе́ць ’трывожыць, хваляваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ашла́н, мн. ашланы́ ’бервяно, якое кладзецца ў апошнім вянку зруба’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ку́жань ’карзіна з бяросты’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ды́гля ’высокая, худая жанчына’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пала́клі, полаклі мн. ’тарка для бульбы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перуно́ўка ’футровая мужчынская высокая шапка з аўчынай усярэдзіну, а зверху пакрывал сукном’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пліско́ўка ’вяроўка, якою прывязваюць ворчык да бараны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пракамя́шыць ’прайсці па бруку’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прысе́дак ’застаронак для снапоў, мякіны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пу́льжына (pulżyno) ’лапатка для ачысткі плуга’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)