◊ залі́ць с. за ску́ру — (каму) навреди́ть (насоли́ть) (кому);
ду́рань-ду́рань, а с. лю́біць — погов. губа́ не ду́ра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
listen
[ˈlɪsən]
v.i.
1) слу́хаць, прыслухо́ўвацца
He likes to listen to music — Ён лю́біць слу́хаць му́зыку
2) слу́хацца
•
- listen in
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
studious
[ˈstu:diəs]
adj.
1) які́лю́біць вучы́цца, стара́нны
2) дба́йны, ру́плівы; ува́жлівы
3) праду́маны, разьлі́чаны, наўмы́сны
studied simplicity — праду́маная прастата́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Мялі́чны ’які мае добры апетыт’ (ваўк., Сцяшк. Сл.). Да мяла, мяць (гл.). Магчыма, спачатку утварыўся назоўнік з суфіксам ‑in (гл. Сцяцко, Афікс. наз., 45), з якога пазней — прыметнік. Параўн. таксама паўн.-рус.мялка ’той, хто любіць паесці’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
cierpieć się
незак. ужываецца толькі з адмоўем;
nie cierpieć się — не выносіць; вельмі не любіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przepadać
przepada|ć
незак.
1. прападаць;
2. (на экзамене) правальвацца;
3.za czym вельмі любіцьшто; любіць без памяці;
~m za czekoladą — я вельмі люблю шакалад;
~m za muzyką — я вельмі люблю музыку
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
грэ́баваць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; незак.
Адчуваць агіду, з пагардай адносіцца да каго‑, чаго‑н. Лукаш не грэбаваў нічым, падбіраў усё, што можна было ў рот узяць.Лобан.Юля добры аграном, любіць сваю справу, не грэбуе ніякай работай.Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубаска́л, ‑а, м.
Разм.неадабр. Пра таго, хто любіць пасмяяцца, пажартаваць або панасміхацца з каго‑, чаго‑н.; перасмешнік. Жартаўнікам і зубаскалам выпала магчымасць паказаць свой талент.Шамякін.[Сцяпан] не які-небудзь зубаскал Дрыба, і гэта Мая павінна зразумець.Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ліслі́вец, ‑ліўца, м.
1. Той, хто ліслівіць, схільны да ліслівасці; падлізнік. — Юзік, ну і пуга ў цябе!.. Ого! — прыцмокваючы языком, гаварыў каторы ліслівец і прасіў: — Дай патрымацца хоць...Хадановіч.
2.Разм. Той, хто любіць лашчыцца да каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Плюнуць некалькі разоў; пляваць некаторы час. Любіць Сцяпан пасядзець на прызбе, пасмактаць люльку ды напляваць у пясок перад прызбай.Крапіва.Васіль папляваў у далоні, размахнуўся і ўдарыў сякерай па камлі.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)