jeden
jed|en1. адзін;
2. нейкі, якісь, якісьці;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
jeden
jed|en1. адзін;
2. нейкі, якісь, якісьці;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przez
1. цераз; праз;
2. на працягу; цягам;
3. па, праз;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ЗАДА́ТАК,
грашовая сума, якая выдаецца адным
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗАЛЕ́СКІ ПАЛА́ЦАВА-ПА́РКАВЫ АНСА́МБЛЬ,
помнік палацава-паркавай архітэктуры 18—19
Літ.:
Кулагин А.Н. Архитектура дворцово-усадебных ансамблей Белоруссии. Вторая пол. XVIII — начало XIX в.
Трэпет Л.В. Там, дзе гучалі паланезы.
Л.В.Іванова.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
bleed
bled, bled
1.1) крыва́віць, сьцяка́ць крывёю, праліва́ць кроў
2) сачы́цца, тра́ціць сок (пра пашко́джанае дрэ́ва)
3)
4)
1) пуска́ць кроў, браць кроў
2) пуска́ць сок
3) informal вымага́ць (гро́шы)
4)
5) паво́лі спуска́ць ваду́
3.1) тэкст ці ілюстра́цыя ў кні́зе, што дахо́дзіць да краёў бачы́ны
2)
•
- bleed white
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сі́ла, -ы,
1. Здольнасць жывых істот напружаннем мышц рабіць фізічныя рухі, дзеянні; фізічная энергія або маральная магчымасць чалавека, жывёліны актыўна дзейнічаць.
2.
3. звычайна
4. чаго. Здольнасць праяўлення якой
5. Улада, магутнасць, уплыў.
6. Сутнасць, сэнс (
7. Значэнне, дзейнасць, правамоцтва.
8.
9.
10. Т
11. каго-чаго. Велізарная колькасць, мноства (
Ад сілы (
(Не) па сіле каму або (не) пад сілу каму — пра адпаведнасць (неадпаведнасць) магчымасцей каго
(Не) у сілах — (не) магчы зрабіць што
Нячыстая сіла (
Па меры сіл — адпаведна
У сіле (
1) у стане фізічнага і духоўнага росквіту;
2) у разгары, у росквіце.
Усімі сіламі — прыкладваючы ўсё старанне, намаганні.
Цераз сілу — звыш магчымасцей, жадання.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адва́га, ‑і,
Смеласць, рашучасць, бясстрашнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апаі́ць, апаю, апоіш, апоіць;
1. Напаіць больш чым трэба, празмерна.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кампаньён, ‑а,
1. Той, хто складае кампанію каму‑н., разам
2. Член прамысловай або гандлёвай кампаніі.
[Фр. compagnon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запрапа́сціцца, ‑пашчуся, ‑пасцішся, ‑пасціцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)