Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
oberwać
oberwa|ć
зак.
1. абарваць; адарваць;
2. абваліць; абрынуць;
3.разм. атрымаць;
mocno za to ~ł — ён здорава атрымаў (яму папала) за гэта
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
odwołanie
odwołani|e
н.
1. адмена;
aż do ~a — аж да адмены;
od tego nie ma ~a — гэта непазбежна; гэтага не пазбегнуць;
2. адкліканне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
sens, ~u
м. сэнс;
pleść bez ~u — гаварыць недарэчнасці, плесці лухту;
to nie ma ~u — гэта недарэчна (бяссэнсіца);
w pewnym ~ie — у пэўным сэнсе
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
smakować
smak|ować
незак.
1. каштаваць, спрабаваць;
2. быць смачным; падабацца;
~ować świetnie — быць вельмі смачным;
to mi nie ~uje — мне гэта не падабаецца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
specjalista
specjalist|a
м. спецыяліст;
lekarz ~a — урач (лекар, доктар) спецыяліст;
on jest ~ą od tego — ён на гэта майстар; ён у гэтым майстар
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
udźwignąć
зак. узняць, падняць;
ledwo mógł to udźwignąć — ён ледзь падняў гэта;
wzięła tyle, ile mogła udźwignąć — яна ўзяла столькі, колькі магла падняць (панесці)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Булава́ ’булава’ (БРС), ’булдавешка’ (Сцяшк. МГ). Рус.булава́, укр.булава́, польск.buława. Фасмер (1, 237) лічыць, што гэта вытворнае ад слав.*bula ’гуз, шышка, булдавешка’. Слаўскі (50) думае пра запазычанне. Гл. яшчэ Шанскі, 1, Б, 221. Сюды і була́ўка ’біч у цэпе’ (ДАБМ, 828).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бэнсь ’пазашлюбнае дзіця’ (Сцяшк. МГ, Бяльк., Жд.), бэ́нься ’тс’ (Шат.). З польск.bęś ’тс’ (а гэта вытворнае ад bękart ’тс’, гл. Варш. сл., 1, 141). Да словаўтварэння параўн. польск.brytan: bryś > бел.бры́тан, брысь (гл.). Параўн. бансю́к. Падрабязна аб польскім слове гл. Брукнер, 23–24.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ва́рты (БРС, Касп., Нас., Яруш., Гарэц., Шпіл., Бяльк.). Укр.ва́ртий. Запазычанне з польск.warty ’тс’ (а гэта з ням.wert ’тс’) (Брукнер, 603, Шалудзька, Нім., 25; Рыхардт, Poln., 110; Рудніцкі, 319; Кюнэ, Poln., 113 (параўн. яшчэ Міклашыч, 383; Брукнер, 603; Корбут, Wyrazy, 512, 520)).